Lek "Cefazolin": jak rozcieńczyć i zastosować?

Leki przeciwbakteryjne są stosowane w przypadku wielu chorób wywoływanych przez chorobotwórczą mikroflorę. Wybór leku zależy od rodzaju patogenu w organizmie człowieka. Niestety nie można tego od razu zidentyfikować, dlatego lekarz często przepisuje antybiotyki o szerokim spektrum działania, czyli wpływające na wiele rodzajów mikroorganizmów. Jedną z grup takich leków są cefalosporyny, które od pierwszych dni choroby wykazują szybki i silny wpływ na patogen..

Opis

Hodowla "Cefazolin"

Lek jest dostępny w postaci proszku, który jest przechowywany w fiolkach. Ilość leku wynosi 500 mg lub 1 gram. Aby nadać mu postać płynną, należy wymieszać proszek „Cefazolin” z dowolnym rozpuszczalnikiem. Jak rozmnażać? Lek można mieszać z wodą do wstrzykiwań, izotonicznym roztworem NaCl, glukozą, a także z nowokainą. Wybór i ilość rozpuszczalnika zależy od drogi podania (dożylna lub domięśniowa).

Wskazania do stosowania

Lek "Cefazolin" jest stosowany w chorobach zakaźnych prawie wszystkich narządów:

2. Narządy układu moczowego - odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, infekcje moczowodów, kłębuszkowe zapalenie nerek.

3. Układ pokarmowy - zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie otrzewnej.

Ponadto antybiotyk „Cefazolina” jest przepisywany na zapalenie stawów, zapalenie sutka, zapalenie ucha środkowego, rozprzestrzenianie się infekcji w całym organizmie - posocznica, oparzenia i rany skóry. Lek jest skuteczny w przypadku określonych chorób: kiły, rzeżączki. W profilaktyce procesów zapalnych lek stosuje się w przygotowaniu do operacji oraz w okresie rekonwalescencji..

Cefazolina

Kompozycja

Przepis po łacinie mówi, że w jednej butelce produktu znajduje się cefazolina bez domieszki dodatkowych składników.

Formularz zwolnienia

Lek jest dostępny w postaci żółto-białego lub białego proszku, który rozpuszcza się do wstrzyknięć domięśniowych lub dożylnych. Lek jest zapakowany w fiolki. Ta forma uwalniania jako tabletki Cefazolin nie jest sprzedawana.

efekt farmakologiczny

Lek ten jest półsyntetycznym antybiotykiem o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego..

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Farmakologiczne działanie leku polega na blokowaniu biosyntezy ścian komórkowych drobnoustrojów. Antybiotyk Cefazolina działa na bakterie Gram-dodatnie (Streptococcus spp., Staphylococcus spp.) I Gram-ujemne (Klebsiella spp., Escherichia coli, Treponema spp., Haemophilus influenzae, Proteus mirabilis, Neisseria gonacterrhoeae).

Lek jest słabo wchłaniany z przewodu pokarmowego, gdy jest stosowany wewnętrznie, dlatego stosuje się go do wstrzyknięć dożylnych i domięśniowych. Po wstrzyknięciu domięśniowym w dawce 0,5 g maksymalne stężenie obserwuje się po 1-2 godzinach. Wiązanie z białkami osocza - około 85%.

Substancja czynna leku przenika do tkanki kostnej, a także płynów opłucnowych, puchlinowych i maziowych, ale nie jest wykrywana w układzie nerwowym.

Okres półtrwania leku wynosi około 1,8 godziny. Lek jest wydalany z moczem w postaci niezmienionej..

W przypadku wstrzyknięć domięśniowych około 80% dawki jest wydalane po jednym dniu. W przypadku zaburzeń czynności nerek okres półtrwania w osoczu ulega wydłużeniu.

Wskazania do stosowania Cefazolin

Wskazania do stosowania Cefazoliny obejmują:

  • infekcje dróg żółciowych i moczowych;
  • infekcje dróg oddechowych;
  • zapalenie jamy brzusznej i narządów miednicy;
  • zatrucie krwi;
  • zapalenie otrzewnej i posocznica;
  • infekcje skóry po oparzeniach, operacjach i ranach;
  • zapalenie wyściółki serca;
  • infekcje kości i stawów;
  • choroby weneryczne;
  • zakaźne choroby skóry;
  • zapalenie sutek.

Z tego, co lek będzie skuteczny w każdym indywidualnym przypadku, należy skonsultować się ze specjalistą. Tylko lekarz zna dokładne wskazania do stosowania Cefazoliny. Na przykład może zalecić lek na dusznicę bolesną, infekcje skóry lub zatrucie krwi..

Lek jest również stosowany w praktyce weterynaryjnej dla kotów. Zastrzyki pomagają w przypadku zatrucia krwi, zapalenia otrzewnej, zapalenia opon mózgowych, a także wielu chorób zakaźnych.

Przeciwwskazania

Główne przeciwwskazania do stosowania leku: indywidualna nietolerancja i wiek do 1 miesiąca.

Skutki uboczne

Stosowanie leku może powodować następujące skutki uboczne:

  • narządy układu pokarmowego: biegunka, nudności, wymioty;
  • działanie chemioterapeutyczne: kandydoza, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego;
  • alergie: pokrzywka, eozynofilia, świąd, gorączka;
  • reakcje miejscowe: bolesne odczucia w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego.

W rzadkich przypadkach dochodzi do przemijającego wzrostu aktywności aminotransferaz wątrobowych, wstrząsu anafilaktycznego, bólu stawów, obrzęku naczynioruchowego, leukopenii (odwracalnej), trombocytopenii, neutropenii, dysfunkcji nerek.

Instrukcja stosowania wstrzyknięć Cefazolin (sposób i dawkowanie)

Kiedy przepisywane są zastrzyki z cefazoliną, instrukcje stosowania informują, że dawkowanie i czas trwania kursu mogą się różnić w zależności od choroby i indywidualnej wrażliwości pacjentów. Dzienna porcja dla dorosłych wynosi od 1 do 6 g. Zastrzyki wykonuje się 2-3 razy dziennie. Terapia jest przewidziana na maksymalnie 7-10 dni.

Lek podaje się domięśniowo lub dożylnie. W zależności od tego decydują, jak wyhodować Cefazolin. Po wstrzyknięciu domięśniowym lek rozcieńcza się wodą lub roztworem chlorku sodu. Do wstrzyknięć dożylnych stosuje się głównie chlorek sodu. W takim przypadku lek podaje się powoli. Czas podania około 5 minut.

Jeśli pacjentowi podaje się kroplówkę, antybiotyk zwykle rozcieńcza się glukozą, a chlorek sodu stosuje się tylko w rzadkich przypadkach..

W leczeniu zapalenia wyściółki serca, stawów, ropnego zapalenia opłucnej, kości, jamy brzusznej, zakażenia krwi, 1 g leku podaje się 3 razy dziennie. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkę należy zmniejszyć o połowę..

Leku nie można łączyć w tej samej strzykawce z innymi antybiotykami.

Oprócz wody i chlorku sodu lek jest czasami rozcieńczany nowokainą. Jest to środek znieczulający miejscowo, który może być stosowany w celu zmniejszenia bolesnych wrażeń po podaniu. W praktyce medycznej lek ten był stosowany od dawna, więc istnieje ustalony schemat rozcieńczania Cefazoliny za pomocą nowokainy. Ten ostatni przyjmuje się w stężeniu 0,25%. Przed rozcieńczeniem tego leku za pomocą nowokainy nie są wymagane żadne dodatkowe manipulacje. Wystarczy wstrzyknąć 2-3 ml antybiotyku, a następnie dobrze wstrząsnąć. Rezultatem jest gotowe rozwiązanie do jednorazowego użytku..

W niektórych wskazaniach lek jest również stosowany w praktyce weterynaryjnej zamiast tabletek. W tym przypadku jest hodowany w lidokainie lub nowokainie. Dawkowanie dla kotów zależy od wagi zwierzęcia, jest obliczane tak, że 10 mg na 1 kg. Terapia trwa 5-10 dni. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem weterynarii.

Często Cefazolin Akos jest stosowany jako analog leku dla ludzi. Jest również podawany przez wstrzyknięcia domięśniowe i dożylne (strumień i kroplówka). Instrukcja użytkowania Cefazolin Akos podaje, że średnia dzienna dawka dla dorosłych wynosi 1 g. Należy je podawać 2 razy dziennie. Maksymalna dzienna dawka nie powinna przekraczać 6 g. W razie potrzeby częstotliwość stosowania można zwiększyć do 3-4 razy dziennie. Średni czas trwania terapii to 7-10 dni.

Średnia dzienna dawka dla dzieci to 25-30 mg / kg, aw przypadku ciężkich infekcji 100 mg / kg.

Dostosowanie dawki w przypadku zaburzeń czynności nerek.

W przypadku wstrzyknięć domięśniowych antybiotyk w dawce 500 mg miesza się z 2 ml wody, 1 g rozcieńcza się w 2,5 ml wody. W przypadku podawania dożylnego lek miesza się z 5 ml wody i wstrzykuje przez 3-5 minut.

Przedawkować

Podawanie leku w dużych dawkach może powodować zawroty głowy, bóle głowy i parestezje. Osoby z przewlekłą niewydolnością nerek mogą wywołać skutki neurotoksyczne. Notowane są drgawki, tachykardia i wymioty.

W przypadku wystąpienia reakcji toksycznych i oznak przedawkowania eliminację leku można przyspieszyć za pomocą hemodializy.

Interakcja

Gdy lek jest połączony z aminoglikozydami, ryfampicyną, wankomycyną, obserwuje się synergizm działania przeciwdrobnoustrojowego. Aminoglikozydy zwiększają prawdopodobieństwo uszkodzenia nerek. Lek jest z nimi niezgodny..

Niepożądane jest łączenie leku z antykoagulantami i diuretykami.

Interakcja z lekami, które hamują wydzielanie cewkowe, zwiększa poziom substancji czynnej leku we krwi, zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji toksycznych i spowalnia czas eliminacji.

Warunki sprzedaży

Lek jest sprzedawany wyłącznie na receptę specjalisty.

Warunki przechowywania

Optymalne warunki przechowywania to suche i ciemne. Temperatura nie wyższa niż 5 ° С.

Antybiotyk Cefazolina: proszek do wstrzykiwań i zakraplaczy, wskazania, analogi, ceny

Nazwa łacińska: Cefazolinum
Kod ATX: J01DB04
Składnik aktywny: Cefazolina
Producent: Biochemik, Sintez, Rosja
Warunki wydania apteki: recepta

Cefazolina to antybiotyk o działaniu przeciwdrobnoustrojowym, którego celem jest eliminacja wszelkiego rodzaju infekcji i podobnych chorób wrażliwych na główny składnik aktywny.

Wskazania do stosowania

Cefazolina (Cefazolin-AKOS) jest stosowana w celu wyeliminowania różnych infekcji zapalnych i podobnych chorób, jeśli są na to wrażliwe. Pomiędzy nimi:

  • Zapalenie wsierdzia
  • Posocznica
  • Zapalenie otrzewnej
  • Różne infekcje dróg moczowo-płciowych
  • Różne infekcje dróg oddechowych
  • Infekcje kości i stawów.

W przypadku dusznicy bolesnej, grypy, przeziębienia i innych chorób sezonowych lek ten nie jest stosowany

Skład preparatu

Fiolka Cefazoliny (Cefazolin-AKOS) wypełniona proszkiem zawiera 1 mg substancji czynnej do wstrzykiwań - cefazoliny.

Właściwości lecznicze

Cefazolina (Cefazolin-AKOS) to lek przeciwbakteryjny do wstrzykiwań lub kroplówki, który ma działanie terapeutyczne na dość szeroki zakres chorób zakaźnych. Jego substancja czynna - cefazolina - osiąga ten efekt poprzez hamowanie syntezy różnych substancji w ścianie komórkowej. To ta ostatnia przyczynia się do zniszczenia komórki drobnoustroju, a następnie do całkowitego ustania procesu zapalnego.

Po wstrzyknięciu cefazolina zaczyna działać w ciągu godziny, ale po 12 godzinach efekt terapeutyczny zanika. Cefazolina jest wydalana przez nerki, z moczem, głównie w postaci niezmienionej.

Formularz zwolnienia

Średnia cena - 40 rubli

Cefazolina (Cefazolin-AKOS) jest dostępna w fiolkach po 0,5, 1 i 2 g. Wygląda jak biały proszek, który należy rozcieńczyć przed wstrzyknięciem lub kroplówką. Lek nie ma innych form uwalniania, z wyjątkiem białego proszku do wstrzykiwań..

Sposób stosowania

Przygotowanie rozwiązania

Istnieją trzy główne sposoby rozcieńczania cefazoliny, które lekarze zwykle opisują na receptach:

  1. Rozpuścić proszek w 5 ml specjalnego płynu (do wstrzyknięć domięśniowych, zastrzyków)
  2. Rozpuścić, ale tylko przy użyciu 10 ml płynu (do podania dożylnego)
  1. Rozpuścić 0,5 lub 1 mg leku w 100-250 ml płynu (do kroplówki)

A jak rozcieńczyć cefazolinę nowokainą, jeśli przepisał ją lekarz? Najpierw musisz kupić 2% nowokainę lub lidokainę. Następnie musisz przygotować sterylne strzykawki i postępować zgodnie z instrukcjami:

  1. Otwórz ampułkę z nowokainą lub lidokainą
  2. Przygotuj strzykawkę, opuść ją do ampułki i pobierz wymaganą ilość nowokainy (lidokainy), a następnie wyjmij strzykawkę
  3. Otworzyć butelkę z proszkiem cefazoliny, przekłuć gumową nasadkę igłą i delikatnie, powoli wycisnąć nowokainę lub lidokainę do butelki
  4. Bez dotykania strzykawki potrząśnij butelką, aby wszystko się rozpuściło, a następnie zbierz wymaganą objętość powstałego roztworu
  5. A następnie wstrzyknij roztwór nowokainy lub lidokainy (wstrzyknij).

Podanie

  • Przy umiarkowanym i łagodnym stopniu chorób zakaźnych dziecku podaje się zastrzyki z 20-50 mg leku na każdy kilogram swojej masy ciała w trzech lub czterech dawkach podzielonych na kilka dni
  • Ciężkie - 100 mg.
  • W przypadku infekcji układu moczowo-płciowego i chorób zakaźnych dróg oddechowych o umiarkowanym nasileniu zalecana dawka dla osoby dorosłej wynosi 0,5 lub 1 g leku co 12 godzin
  • Dawka przy tych samych infekcjach dróg oddechowych, ale już w ciężkiej postaci - 1-10 mg antybiotyku dziennie, przyjmowane co 8 godzin
  • W przypadku chorób wywołanych przez Gram-dodatnią patogenną mikroflorę należy przyjmować 0,25-0,5 g leku co 8 godzin
  • Jeśli wręcz przeciwnie, jest gram-ujemny, to 0,5-1 g antybiotyku co 6-8 godzin.

W okresie ciąży i karmienia piersią

Z reguły antybiotyki w czasie ciąży są stosowane tylko jako środek przymusowy, kiedy nie można ich bez nich zrobić. Warto pamiętać, że w I trymestrze są one generalnie przeciwwskazane, a po tym okresie mogą być przepisane tylko przez doświadczonego lekarza i dopiero po dokładnym zbadaniu pacjentki i wyciągnięciu wniosku o jej stanie zdrowia. Stosowanie Cefazoliny w ciąży w formie zastrzyków oraz jako antybiotyk nie wykracza poza tę zasadę.

Jeśli leczenie lekiem jest konieczne podczas karmienia piersią, karmienie piersią jest całkowicie anulowane. Cefazolina szybko przenika do mleka matki, dlatego karmienie może prowadzić do nieprzyjemnych konsekwencji.

Przeciwwskazania

Zabrania się stosowania Cefazoliny (Cefazolin-AKOS) w następujących przypadkach:

  • Jeśli pacjent ma alergię lub nietolerancję na substancje zawarte w preparacie
  • Jeśli wiek pacjenta jest krótszy niż jeden miesiąc; Cefazolina nie jest przeciwwskazana u dzieci w innym wieku.

Środki ostrożności

Jeśli pacjent ma chorobę nerek, Cefazolin (Cefazolin-AKOS) przyjmuje się w małych dawkach przepisanych przez lekarza, aby zapobiec gromadzeniu się substancji. Nie zaleca się podawania zastrzyków z antybiotykiem osobom, które mają reakcje alergiczne. Ale jeśli konieczne jest przyjęcie tego leku, lekarz może przepisać przebieg leczenia lekami przeciwalergicznymi, a dopiero potem przepisać lek pacjentowi w małych dawkach..

Warto też wiedzieć, że po wstrzyknięciu cefazolina bardzo łatwo przenika do płynu okołostawowego w miejscu zapalenia i przez bariery ochronne mózgu, dlatego pacjenci mają różne skutki uboczne.

Interakcje z innymi lekami

Jeśli antybiotyk Cefazolin (Cefazolin-AKOS) jest stosowany razem z niektórymi lekami, mogą później wystąpić różne reakcje. Tak więc, jeśli jednocześnie używasz antybiotyku i leków przeciwbakteryjnych z grupy penicylin, mogą pojawić się nieprzyjemne reakcje alergiczne. Jeśli zażyjesz probenecyd, odstawienie substancji cefazolinowej będzie spowolnione..

Oprócz tego wszystkiego warto zauważyć, że cefazolina i alkohol to rzeczy całkowicie niekompatybilne. Nawet po użyciu alkoholu etylowego zawartego w niektórych lekach (nie mówiąc już o piciu napojów alkoholowych), pojawiają się komplikacje, które są bardzo podobne do skutków ubocznych Disulfiramu. Często występuje choroba wątroby.

Skutki uboczne

Po zastosowaniu tego leku mogą wystąpić pewne skutki uboczne o następującym charakterze:

  • Ból brzucha
  • Nudności
  • Wymioty
  • Biegunka, biegunka
  • Zapalenie języka
  • Zgaga
  • Utrata apetytu
  • Zakłócenie czynnościowej czynności nerek
  • Kandydoza.

Przeczytaj o tym, jak szybko wyeliminować zgagę w artykule: zgaga.

Ponadto niektórzy pacjenci odczuwają ból po wstrzyknięciu antybiotyku i znajdują guzek w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego, co w rzeczywistości nie jest niczym poważnym. Odnotowano również różne reakcje alergiczne na cefazolinę (Cefazolin-AKOS), w tym: pokrzywkę, wstrząs anafilaktyczny, bóle naczyniowe, wysypki skórne i swędzenie w różnych miejscach, gorączkę, zwiększenie objętości leukocytów eozynofilowych oraz obrzęk Quinckego.

Dość rzadko, ale nadal występowały skutki uboczne bezpośrednio związane z układem krążenia - spadek liczby płytek krwi, leukocytów i neutrofili we krwi. Nie powoduje to większych szkód, ponieważ taki spadek liczby komórek jest odwracalny i ustaje natychmiast po zaprzestaniu leczenia lekiem. Krew nabiera wtedy swojego zwykłego, normalnego składu..

Przedawkować

Przedawkowanie po nieprawidłowym zastosowaniu antybiotyku Cefazolin (Cefazolin-AKOS) jest dopuszczalne i objawia się szeregiem objawów, takich jak:

  • Mimowolne skurcze mięśni
  • Zespół konwulsyjny
  • Bóle głowy
  • Zawroty głowy
  • Parestezje
  • Nagłe zaburzenia rytmu serca
  • Wymioty.

Leczenie tych objawów wygląda następująco: po pierwsze należy natychmiast przerwać wykonywanie zastrzyków z lekiem, a po drugie, jeśli objawy zbytnio przeszkadzają pacjentowi, należy zacząć przyjmować leki, które mogą je wyeliminować. Zauważono, że sam organizm przyczynia się do odstawienia antybiotyku - w przypadku przedawkowania dochodzi do przyspieszenia hemodializy, co przyczynia się do przedwczesnego zakończenia całego procesu. Cóż, jeśli sprawa jest bardzo poważna, następuje hospitalizacja i stosuje się mechaniczne oczyszczanie krwi - dializę.

Warunki i okres trwałości

Najlepiej przechowywać Cefazolin (Cefazolin-AKOS) w suchym, bezpiecznie chronionym przed dziećmi miejscu i utrzymywać w nim temperaturę około 20 stopni. Lek należy zużyć w ciągu trzech lat od daty produkcji, która musi być wskazana na opakowaniu.

Analogi

Cefazolin Sandoz

Sandoz Gmbh, Niemcy
Cena około 70 rubli.

Główna różnica między Sandozem a zwykłym Cefazolinem lub Cefazolin-AKOS polega na tym, że jest produkowany w Niemczech. Pod wszystkimi innymi względami - pod względem składu, wskazań i przeciwwskazań, skutków ubocznych - te zastrzyki nie mają różnicy. Lek występuje w postaci tego samego białego proszku, ale w innym opakowaniu. Tylko jego cena jest wyższa, czego nie obserwuje się w krajowym odpowiedniku.

Ponadto, według opinii pacjentów, Cefazolin Sandoz jest bardzo bolesny do wstrzyknięcia, dlatego zaleca się rozcieńczenie go nowokainą lub lidokainą.

Plusy:

  • Wyprodukowane w Niemczech
  • Dostępność dosłownie we wszystkich aptekach.

Wady:

  • Wyższa cena
  • „Bolesne” zastrzyki.

Ceftriakson

LEKKO, Rosja
Cena około 30 rubli.

Ceftriakson jest lekiem stosowanym w tych samych chorobach, które wymieniono powyżej, a także podawany jest dożylnie lub domięśniowo. Główną różnicą między ceftriaksonem a cefazoliną jest jego substancja czynna ceftriakson, który swoim działaniem nie różni się od cefazoliny. Ceftriakson można również ostrożnie podawać i wstrzykiwać dzieciom, dorosłym i kobietom w ciąży. Ceftriakson leczy również infekcje zapalne, ale nie ból gardła spowodowany przeziębieniem, a po podaniu mogą wystąpić takie same działania niepożądane. A pacjenci, którzy przyjmowali Ceftriakson, twierdzą, że jest silniejszy niż Cefazolin.

Plusy:

Wady:

  • Okres przydatności do spożycia - 2 lata
  • Zmniejszone ciśnienie, stres dla serca.

Cefotaksym

EKSPORT RZYMSKI, Indie
Cena około 30 rubli.

Cefotaxime to kolejny lek o tych samych wskazaniach do stosowania. Główną różnicą między cefotaksymem a jego analogami jest substancja czynna cefotaksym, w przeciwnym razie jest podobny do poprzednich leków. Nie można również wstrzykiwać domięśniowo Cefotaksymu dzieciom poniżej 2,5 roku życia..

Większość pacjentów dobrze zareagowała na lek, wielu było zadowolonych, że leczenie przebiega szybko i bez reakcji alergicznych.

Plusy:

  • Szybka poprawa stanu pacjenta
  • W większości przypadków - brak reakcji alergicznych na lek.

Wady:

  • Krótszy okres trwałości - dwa lata
  • Cefotaksym jest surowo zabroniony w czasie ciąży oraz w wieku poniżej 2,5 roku.

Sulbactomax

Mili Healthcare Ltd, Wielka Brytania
Cena około 270 rubli.

Sulbactomax to kolejny analog Cefazoliny, który jest również proszkiem do rozcieńczania. Lek został niedawno opracowany i jest uznawany za innowacyjny antybiotyk ze względu na fakt, że zawiera w swoim składzie dwa aktywne składniki: 1000 mg ceftriaksonu i 500 mg sulbaktamu. Dzięki temu jest skuteczny przeciwko infekcjom tkanek miękkich, dolnych dróg oddechowych, zapaleniu opon mózgowych i rzeżączce. Dostępne dla dzieci. Ale jest też zła strona innowacji - jest to większa liczba możliwych skutków ubocznych, w tym wykwity, zadyszka, żółtaczka itp..

Plusy:

  • Leczy więcej chorób (zapalenie opon mózgowych, rzeżączka itp.)
  • Dostępne dla dzieci od niemowlęctwa.

Wady:

  • Więcej efektów ubocznych
  • Wyższa cena.

Zastrzyki Cefazolin - instrukcje użytkowania

Zastrzyki z cefazoliną to antybiotyk z grupy cefalosporyn I generacji.

Uwolnij formę i kompozycję

Lek Cefazolin jest dostępny w postaci proszku do przygotowania roztworu, a następnie wstrzyknięcia domięśniowego lub dożylnego. Proszek w przezroczystych szklanych butelkach w tekturowym pudełku, do leku dołączona jest szczegółowa adnotacja z opisem właściwości antybiotyku.

Proszek o barwie białej lub prawie białej po rozpuszczeniu zamienia się w przezroczystą bezbarwną ciecz o lekkim specyficznym zapachu. Każda butelka zawiera 250 mg, 500 mg lub 1 g aktywnego składnika aktywnego - Cefazoliny w postaci soli sodowej.

efekt farmakologiczny

Półsyntetyczny antybiotyk cefalosporynowy I generacji do stosowania pozajelitowego. Działa bakteriobójczo, blokując białka wiążące penicyliny (np. Transpeptydazy), zaburza syntezę ściany komórkowej mikroorganizmów. Ma szeroki wachlarz efektów. Częstość występowania nabytej oporności może różnić się w zależności od lokalizacji geograficznej i czasu, należy wziąć pod uwagę lokalne informacje, zwłaszcza w przypadku leczenia ciężkich zakażeń..

Mikroorganizmy wrażliwe na cefazolinę:

  • Tlenowce Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus (wrażliwy na metycylinę); Staphylococcus saprophyticus; Streptococcus pneumoniae; Streptococcus agalactiae; Streptococcus pyogenes, Corynebacterium diphtheria, Bacillus anthracis.
  • Mikroorganizmy Gram-ujemne: Neisseria meningitides, Neisserria gonorrhoeae, Shigella spp., Salmonella spp., Treponema spp., Leptospira spp..

Mikroorganizmy średnio wrażliwe na cefazolinę:

  • Tlenowce Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus; Staphylococcus epidermidis; Staphylococcus haemolyticus; Staphylococcus hominis; Streptococcus pneumoniae (umiarkowanie wrażliwy na penicyliny).
  • Tlenowe Gram-ujemne: Escherichia coli; Haemophilus influenzae; Klebsiella oxytoca; Klebsiella pneumoniae; Proteus mirabilis.

Mikroorganizmy z naturalną odpornością na cefazolinę:

  • Tlenowce Gram-dodatnie: Enterococcus spp.; Staphylococcus aureus (oporny na metycylinę); Staphylococcus pneumoniae (oporny na penicylinę).
  • Tlenowe Gram-ujemne: Acinetobacter baumanii; Citrobacter freundii; Enterobacter spp.; Morganella morganii; Moraxella catarrhalis; Proteus vulgaris; Pseudomonas aeruginosa; Serratia marcescens; Stenotrophomonas maltophilia.
  • Beztlenowce: Bacteroides fragilis.
  • Inne mikroorganizmy: Chlamydia spp.; Chlamydophila spp.; Legionella spp.; Mycoplasma spp.

Streptococcus pneumoniae oporne na penicylinę z powodu oporności krzyżowej na cefalosporyny są niewrażliwe na cefalosporyny, w tym cefazolinę.

Farmakokinetyka

Po podaniu doustnym cefazolina nie jest wchłaniana, dlatego lek stosuje się tylko pozajelitowo.

Po podaniu domięśniowym cefazolina jest szybko wchłaniana z miejsca wstrzyknięcia, w porównaniu do większości innych cefalosporyn, stężenie leku w osoczu krwi jest wyższe i utrzymuje się dłużej.

Cefazolina nie jest metabolizowana w organizmie człowieka. Większość podanego leku jest wydalana z moczem w wyniku przesączania kłębuszkowego i wydzielania kanalikowego w postaci aktywnej mikrobiologicznie. W ciągu pierwszych 6 godzin od momentu podania 60-90% leku jest wydalane z moczem, w ciągu dnia 70-95% podanej dawki. Niewielka część leku jest wydalana z organizmu wraz z żółcią. Okres półtrwania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (T1 / 2) można wydłużyć do 20-40 godzin.

Wskazania do stosowania

Antybiotyk Cefazolin jest przepisywany pacjentom w postaci zastrzyków w leczeniu chorób zakaźnych i zapalnych wywołanych przez mikroorganizmy wrażliwe na Cefazolin:

  • infekcje układu moczowo-płciowego - powikłane zapalenie pęcherza, zapalenie cewki moczowej, odmiedniczkowe zapalenie nerek, rzeżączka, kiła;
  • posocznica;
  • zapalenie wsierdzia;
  • zapalenie otrzewnej;
  • powikłania pooperacyjne;
  • choroby zakaźne i zapalne układu oddechowego - zapalenie oskrzeli, zapalenie oskrzelików, zapalenie płuc, rozedma płuc, ropień płuc;
  • choroby zakaźne kości i stawów, w tym polio;

Zastrzyki z cefazoliną są również przepisywane kobietom, które przeszły cesarskie cięcie, aby zapobiec powikłaniom pooperacyjnym.

Przeciwwskazania

Lek ma przeciwwskazania, dlatego przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie zapoznać się z załączonymi instrukcjami. Wstrzyknięć cefazoliny nie należy podawać pacjentom z co najmniej jednym schorzeniem:

  • Nadwrażliwość na cefazolinę;
  • historia ciężkich reakcji nadwrażliwości (na przykład reakcje rzekomoanafilaktyczne) na cefalosporyny lub inne antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy);
  • okres noworodkowy do 1 miesiąca, w tym wcześniaki.

Podczas stosowania roztworu lidokainy jako rozpuszczalnika - patrz instrukcje dotyczące stosowania lidokainy.

Względnymi przeciwwskazaniami są okres laktacji oraz obecność rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego u pacjenta, w tym wywiad.

Sposób podawania i dawkowanie

Cefazolina przeznaczona jest wyłącznie do podawania pozajelitowego - lek należy podawać dożylnie (strumień lub kroplówka) lub głęboko domięśniowo.

Dawki leku i czas trwania leczenia ustalane są indywidualnie, biorąc pod uwagę nasilenie przebiegu i lokalizację infekcji, a także potencjalną wrażliwość patogenu.

Średnia dzienna dawka dla dorosłych to 1-4 g; częstotliwość podawania wynosi 3-4 razy dziennie. Maksymalna dzienna dawka to 6 g. Średni czas trwania kuracji to 7-10 dni..

Zgodnie z zasadami antybiotykoterapii, kurację należy kontynuować przez co najmniej 2-3 dni po ustąpieniu gorączki lub do czasu potwierdzenia eradykacji patogenu..

Dawkowanie dla dorosłych

Łagodne infekcje wywołane przez wrażliwe ziarniaki Gram-dodatnie

Eliminacja mikroorganizmów podczas infekcji wstrzyknięciami cefazoliny

Zastrzyki z cefazoliną są stosowane w celu eliminacji mikroorganizmów w infekcjach układu moczowo-płciowego, zapaleniu opłucnej o charakterze bakteryjnym, zapaleniu płuc, posocznicy i innych chorobach, na przykład w patologiach układu mięśniowo-szkieletowego. Lek podaje się we wstrzyknięciu. W tabletkach substancje czynne ulegają zniszczeniu w przewodzie pokarmowym, nie mają czasu na rozprzestrzenienie się we krwi.

Proszek do wstrzykiwań

Jest produkowany przez kilka firm farmaceutycznych pod różnymi markami. W aptekach lek ten można znaleźć pod nazwami „Zolin”, „Kefzol”, „Natsef” itp. Służy do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, który wstrzykuje się do żyły lub mięśnia pacjenta. Cefazolina jest pakowana w fiolki z zamkniętym wieczkiem.

Pojemność tych butelek wynosi 250 - 1000 mg. Antybiotyk jest słabo wchłaniany przez jelita, prawie całkowicie się rozpada i nie zapewnia niezbędnej skuteczności. W tym celu stosuje się go w zastrzykach. Po wstrzyknięciu osiąga maksymalne stężenie w osoczu po kilku godzinach. Jego wydalanie odbywa się z moczem. Dzień po wstrzyknięciu eliminuje się do 80% dawki.

Jak działają zastrzyki z cefazoliną

Lek pomaga wyeliminować chorobotwórczą florę niszcząc samą komórkę bakteryjną. To lek o szerokim spektrum działania. Spośród klasy cefalosporyn ma najmniej toksyczny wpływ.

Lek pomaga powstrzymać infekcję drobnoustrojami, niszczy je i ogranicza proces zapalny. Jest skuteczny przeciwko gronkowcom, Shigella, bakteriom wywołującym wąglika, salmonellozę, zapalenie płuc i innym patogenom.

Jak każdy antybiotyk, uzależnia bakterie. Dlatego po kilku latach w opisie leku można przepisać inne rodzaje mikroorganizmów. Lek nie jest w stanie stłumić patogennych czynników powodujących gruźlicę, rzęsistkowicę. A także lek jest nieskuteczny w leczeniu pacjentów zakażonych Pseudomonas aeruginosa. W składzie znajduje się cefazolina, która hamuje syntezę bakterii niszcząc ściany komórkowe.

Kiedy lek jest używany

Jego wskazania obejmują ostre i przewlekłe zapalenie oskrzeli, bakteryjne zapalenie płuc, infekcje mostka po operacjach jamy brzusznej, ropnie i inne choroby układu oddechowego..

Są leczeni zapaleniem ucha środkowego, zapaleniem sutka, zapaleniem nerek, chorobami układu moczowo-płciowego. Lekarze polecają proszek do leczenia schorzeń układu moczowo-płciowego, chorób skóry, zakażeń przenoszonych drogą płciową. Może leczyć gangrenę, zakażoną ranę, wrzód, infekcje oczu, zapalenie stawów, ropnie ginekologiczne.

Lek stosuje się w celu wyeliminowania zapalenia otrzewnej oraz w profilaktyce infekcji podczas operacji brzucha, na przykład podczas zabiegów chirurgicznych na tkance kostnej, narządach wewnętrznych. W kioskach aptecznych, w których sprzedawana jest cefazolina, analogi można również kupić, konsultując się z farmaceutą.

Kiedy nie składać wniosku

Wstrzyknięcia nie są zalecane ze względu na wrażliwość na antybiotyki. Zabrania się przepisywania dziecku w wieku poniżej 30 dni, ponieważ nie przeprowadzono odpowiednich badań na ten temat.

Ostrożnie i pod nadzorem lekarzy przepisuje się zastrzyki z lekiem na problemy z nerkami i chorobami przewodu żołądkowo-jelitowego, na przykład z zapaleniem okrężnicy. Nie przeprowadzono badań odzwierciedlających wpływ na organizm kobiet w ciąży, dlatego antybiotyk jest przepisywany tylko na objawy życiowe.

Czy cefazolina może być stosowana u dzieci? Tak, jeśli dziecko ma ponad 30 dni. Jeśli są leczone w okresie laktacji, nie zaleca się karmienia dziecka w tym okresie. Aktywne składniki antybiotyków mogą przenikać do mleka.

Schemat odbioru

Zastrzyki podaje się na dwa sposoby: do żyły lub do mięśnia. Przed wstrzyknięciem lek rozpuszcza się w płynie. Może to być lidokaina, nowokaina lub woda.

Ilość leku i częstotliwość wstrzyknięć są przepisywane wyłącznie przez lekarza. Podejmuje decyzję na podstawie diagnozy i stanu pacjenta.

Jak wstrzykiwać cefazolinę z nowokainą dla osoby dorosłej

Zastrzyki wstrzykuje się w te obszary, w których mięśnie są bardziej rozwinięte. To obszar bioder, ramion, pośladków. Można go wprowadzić do żyły za pomocą wstrzyknięcia dożylnego..

Aby przygotować 0,5 ml produktu, należy wziąć opakowanie z podaną dawką. Nie bierz 1 grama proszku i podziel go na 2 części. Aby uzyskać 1 gram leku, możesz przygotować dwie butelki po 0,5 grama, cztery po 0,25 g.

Powoli wstrzykuje się do żyły antybiotyk o objętości mniejszej niż jeden gram. Wstrzyknięcie trwa średnio od trzech do pięciu minut. Lekarze używają zakraplaczy, aby podać większy zastrzyk. Czas trwania zabiegu do pół godziny. Lek przygotowuje się tuż przed samym wstrzyknięciem. Lekarz musi upewnić się, że w płynie nie ma osadu ani zawiesiny. Rozwiązanie nie powinno tracić przezroczystości i zmieniać koloru.

Jasnożółty odcień powstałej mieszaniny jest uważany za normę. Nie można tego uznać za odchylenie i nie oznacza, że ​​lek wygasł. Ale nawet jeśli rozwiązanie straciło swoją przezroczystość, nie jest już używane, ale po prostu się je usuwa. Nie można rozpuścić proszku z wyprzedzeniem, gdy do wstrzyknięcia zostało jeszcze dużo czasu. Maksymalny okres trwałości gotowego roztworu nie powinien przekraczać 48 godzin.

Dawkowanie dla dorosłych

Dawka leku dla osób, które nie mają problemów z nerkami, z infekcjami w łagodnym stadium, wynosi od 500 mg. do 1 grama co dwanaście godzin. Czasami lekarze sugerują zwiększenie częstotliwości odbioru do raz na osiem godzin. Ale jednocześnie jego dawka nie powinna przekraczać 1,5-2 gramów dziennie..

W przypadku ostrych infekcji dróg moczowych dozwolone jest wstrzyknięcie do 1 grama leku co dwanaście godzin. Ponadto maksymalna dawka nie przekracza dwóch gramów. W przypadku bakteryjnego zapalenia płuc wstrzyknięcia nie powinny przekraczać 500 mg. raz na dwanaście godzin, z dzienną dawką nie większą niż gram.

Ciężkie stany lub umiarkowane infekcje powinny być wstrzykiwane w dawce 500 mg, powtarzane co sześć do ośmiu godzin. Maksymalna dawka nie powinna przekraczać trzech do czterech gramów dziennie..

Jeśli infekcja bakteryjna zagraża życiu i ma poważne konsekwencje zdrowotne, zastrzyki należy podawać 4 razy dziennie po 1-1,5 grama leku. W takim przypadku maksymalna dzienna dawka nie powinna przekraczać sześciu gramów leku. Jeśli chodzi o życie i śmierć, lekarze mogą zezwolić na przyjmowanie do 12 gramów dziennie..

Dawki dla pacjentów w podeszłym wieku

Jeśli osoba powyżej 60. roku życia nie ma problemów z nerkami, odpowiednia jest dla niej standardowa dawka dla dorosłych. Jeśli występuje niewydolność nerek, dawka leku staje się mniejsza. Jest obliczany zgodnie z testem Reberga. Więcej szczegółów na temat dawek dla takich pacjentów można znaleźć w tabeli zawartej w instrukcji stosowania antybiotyku..

Jeśli czynność nerek jest upośledzona, a narządy są niestabilne, lekarze muszą stale monitorować klirens kreatyny. Dawkę opartą na tym wskaźniku można obliczać codziennie..

Czas trwania leczenia wynosi od jednego do dwóch tygodni. Wielu grzeszy faktem, że są leczeni tylko przez pierwsze 5 dni i gdy widoczne objawy mijają, przerywają kurs. Lekarze zwracają uwagę, że jest to absolutnie niemożliwe, ponieważ infekcja nie jest całkowicie zniszczona, a pozostałe czynniki chorobotwórcze mutują i przyzwyczajają się do antybiotyku. Zwalczanie takich bakterii jest niezwykle trudne..

Dlatego nie można nakładać cefazoliny na dłużej niż 14 dni. W tym czasie w ciele powstają super odporne podgatunki mikroorganizmów.

Dawkowanie w ramach przygotowania do zabiegu

Lek można stosować profilaktycznie. Ten cykl antybiotyków jest często przepisywany przed operacją, aby zapobiec rozwojowi infekcji u pacjenta po operacji. Dawkowanie obliczane jest w zależności od złożoności operacji i czasu jej trwania.

Jeśli operacja trwa krócej niż dwie godziny i nie obejmuje dużej powierzchni, pacjentowi wstrzykuje się antybiotyk tylko raz w dawce jednego grama. Manipulację przeprowadza się na pół godziny lub godzinę przed efektem chirurgicznym.

Jeśli interwencja powinna być prowadzona dłużej niż dwie godziny, to na pół godziny przed operacją lek podaje się domięśniowo w dawce 1 grama. Następnie zastrzyki nadal podaje się 0,5-1 grama co dwie godziny podczas interwencji.

Kurs kończy się zastrzykami po ekspozycji chirurgicznej. Zastrzyki podaje się dożylnie po 0,5-1 grama 3-4 razy dziennie. Jeśli interwencja była trudna i długa, wystąpiła duża utrata krwi lub inne czynniki obciążające, wówczas kurs przedłuża się na zalecenie lekarza nawet do pięciu dni. Następnie roztwór należy wstrzykiwać co osiem godzin, aby we krwi pacjenta stale znajdowała się wymagana ilość substancji czynnej. Jeśli pojawi się alergia, pacjentowi przerywa się zastrzyki.

Ten lek nie jest zalecany do stosowania z aminoglikozydami, ponieważ czynność nerek może być upośledzona.

Przygotowanie leku

Rozcieńcza się w wodzie w celu przygotowania wstrzyknięcia do mięśnia pacjenta. Ale lekarze zalecają, ze względu na bolesność podawania leku, rozcieńczenie go w lidokainie lub nowokainie. To złagodzi tę nieprzyjemną procedurę..

2-3 ml wlewa się do pojemnika z proszkiem. woda. Możesz zastąpić wodę 0,5% roztworem lidokainy lub 2% nowokainą. Po wlaniu wody pojemnik jest wstrząsany, aż lek całkowicie się rozpuści, a woda stanie się klarowna.

Do podania dożylnego lek należy rozpuścić w jałowej wodzie. Infuzja żylna trwa 3-5 minut, więc proszek rozpuszcza się w wodzie (około 10 ml).

Do wstrzyknięcia dożylnego proszek cefazoliny rozpuszcza się w jałowej wodzie. Wymaga to co najmniej 10 ml. wodę, aby zapewnić podanie leku w ciągu trzech do pięciu minut. Dopuszczalne jest rozcieńczenie antybiotyku co najmniej 4 ml. woda na 1 gram proszku.

Do zakraplacza potrzebujesz od 100 do 150 ml. rozpuszczalnik. Może to być roztwór glukozy lub roztwór soli, roztwór fruktozy. W domu pacjenci zwykle wykonują zastrzyki domięśniowe, a podanie dożylne wykonuje się tylko w placówce medycznej.

Skutki uboczne

Po wstrzyknięciu mogą wystąpić miejscowe reakcje, takie jak obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, zaczerwienienie i stwardnienie. Dzieje się tak często przy każdym zastrzyku.

Czy możliwa jest alergia na cefazolin? U pacjenta może rozwinąć się alergia wyrażająca się reakcjami skórnymi (pokrzywka, wysypka), obrzękiem Quinckego. W najcięższych przypadkach możliwe są reakcje anafilaktyczne. Rzadziej w trakcie zastrzyków u pacjenta występują drgawki, pogarsza się czynność nerek.

Lek może negatywnie wpływać na przewód pokarmowy, powodując nudności, wymioty, zapalenie okrężnicy, zapalenie wątroby, żółtaczkę. Ze strony układu krwiotwórczego u pacjentów może rozwinąć się anemia, trombocytoza i leukopenia. Po zakończeniu leczenia u pacjenta może rozwinąć się dysbioza lub nadkażenie łączy się z obecną infekcją. Czasami mikroorganizmy mutują i stają się oporne na wszystkie antybiotyki. W rzadkich przypadkach po podaniu dożylnym u pacjenta rozwija się zapalenie żył.

Instrukcja użycia cefazoliny

Uwolnij formę i kompozycję

Cefazolina (po łacinie cefazolina) to antybiotyk pierwszej generacji z grupy cefalosporyn. Droga podania wstrzyknięcia. Wyjaśnia to fakt, że w innej postaci, na przykład tabletek, antybiotyk po prostu zapadnie się pod wpływem soku żołądkowego. Po prostu nie ma czasu na wchłonięcie się do krwi i uzyskanie właściwego wyniku..

Antybiotyk sprzedawany jest w postaci białego proszku, z którego należy sporządzić roztwór do wstrzyknięcia dożylnego lub domięśniowego. Lek jest sprzedawany w szklanych butelkach. Jest hermetycznie zamknięta pokrywa. Pudełko zawiera jedną butelkę z 0,5, 1 lub 2 g leku oraz instrukcję użycia. Każda butelka może zawierać 250 mg, 500 mg lub 1 gram substancji czynnej - cefazoliny. Międzynarodowa nazwa leku to łacina. Chociaż wielu producentów produkuje leki z tą substancją czynną, ale pod inną nazwą, która jest uważana za niezapomnianą i prostą.

działać

Cefazolina, antybiotyk o szerokim spektrum działania, niszczy bakterie, uszkadzając ich ściany komórkowe. Lek stosuje się w leczeniu infekcji i stanów zapalnych wywoływanych przez niektóre drobnoustroje (wrażliwe na cefazolinę). Takie chorobotwórcze mikroorganizmy to:

  • Epidermal i Staphylococcus aureus;
  • Paciorkowce beta-hemolityczne z grupy A;
  • Pyogenne paciorkowce;
  • Diplococcus pneumatyczny;
  • Streptococcus hemolityczny;
  • Wirusowy paciorkowiec;
  • Klebsiella;
  • E coli;
  • Odmieniec;
  • Enterobacteriaceae;
  • Haemophilus influenzae;
  • Salmonella;
  • Shigella;
  • Corinebacteria;
  • Neisseria;
  • Czynnik wywołujący wąglika;
  • Clostridia;
  • Krętki;
  • Treponema;
  • Leptospira.

Lek można przepisać podczas terapii dowolnego narządu, który został zaatakowany przez powyższe mikroorganizmy. Substancja nie działa na Pseudomonas aeruginosa, wirusy, grzyby, a także pierwotniaki (Trichomonas i Chlamydia itp.).

Kiedy lek podaje się domięśniowo, jego wchłanianie następuje bardzo szybko. W tym przypadku około 90% substancji czynnej wiąże się z białkami osocza. Około godziny po wstrzyknięciu odnotowuje się najwyższe stężenie antybiotyku we krwi. Działanie substancji utrzymuje się przez 8-12 godzin. W tym przypadku okres półtrwania wynosi od 1,8 do 2 godzin. Substancja czynna może przenikać do wszystkich narządów, tkanek i stawów. Ponadto jego stężenie w tkankach pęcherzyka żółciowego jest wyższe niż we krwi. Antybiotyk nie ulega biotransformacji i jest wydalany przez nerki (w postaci niezmienionej). Większość leku wychodzi w ciągu pierwszych 6 godzin po aplikacji (60%), a reszta - po dniu. Niewielka ilość substancji jest wydalana z żółcią.

Sposób stosowania i dawkowanie Cefazoliny

Cefazolina jest przeznaczona do podawania dożylnego lub domięśniowego.

W przypadku wstrzyknięcia domięśniowego zawartość fiolki rozcieńcza się 4-5 ml jałowej wody lub roztworu chlorku sodu i wstrzykuje do mięśnia (głęboko).

W przypadku wstrzyknięcia dożylnego pojedynczą dawkę leku rozcieńcza się 10 ml roztworu chlorku sodu i wstrzykuje przez 3-5 minut.

Do wstrzyknięcia dożylnego 0,5-1 g leku rozcieńcza się 100-250 ml 5% roztworu glukozy lub roztworu chlorku sodu i wstrzykuje przez 20-30 minut (60-80 kropli na minutę).

W przypadku dorosłych pacjentów dzienna dawka leku wynosi 1-4 g lub więcej (w zależności od nasilenia procesu zakaźnego, rodzaju mikroorganizmu, który go spowodował i stopnia jego wrażliwości na ten antybiotyk).

Pojedyncza dawka Cefazoliny:

  • na infekcje wywołane przez bakterie Gram-dodatnie - 0,25-0,5 g przy odstępie między wstrzyknięciami wynoszącym 8 godzin;
  • w przypadku infekcji wywołanych przez bakterie Gram-ujemne - 0,5-1 g z przerwą między wstrzyknięciami 6-8 godzin;
  • z umiarkowanymi pneumokokowymi infekcjami dróg oddechowych i infekcjami dróg moczowych - 0,5-1 g z przerwą między wstrzyknięciami 12 godzin;
  • w ciężkich procesach zakaźnych, takich jak powikłane infekcje urologiczne, zapalenie wsierdzia, posocznica, niszczące zapalenie płuc, zapalenie otrzewnej, ostre krwiopochodne zapalenie kości i szpiku - do 6 gz przerwą między wstrzyknięciami 6-8 godzin.

Dzienna dawka dla dzieci powyżej miesiąca życia to 20-50 mg na kg masy ciała, podzielona na 3-4 zastrzyki (w przypadku ciężkich zakażeń - do 100 mg na kg masy ciała).

W przypadku zaburzeń czynności nerek schemat leczenia należy dostosować do zmniejszania dawek i zwiększania przerw między wstrzyknięciami antybiotyku..

Niezależnie od stopnia upośledzenia pracy nerek, początkowa dawka leku powinna wynosić 0,5 g.

Co pomaga

Cefazolina leczy choroby układu oddechowego i pokarmowego. Należy do kategorii antybiotyków półsyntetycznych, dlatego lek jest przepisywany na choroby, którym towarzyszy proces zapalny. Cefazolina, wskazania do stosowania:

  • procesy zapalne w moczu i woreczku żółciowym (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej);
  • zapalenie sutek;
  • infekcje skóry (liszaj, odra, różyczka, ospa wietrzna, opryszczka);
  • infekcje stawów i kości (zapalenie kości i szpiku, zapalenie kaletki, obrzęk, zapalenie błony maziowej, zapalenie ścięgien);
  • proces zapalny błon serca (zapalenie osierdzia, zapalenie wsierdzia);
  • zapalenie skóry spowodowane oparzeniami lub ranami;
  • posocznica;
  • proces zapalny w jamie brzusznej;
  • ropień;
  • rzeżączka;
  • kandydoza;
  • zapalenie narządów miednicy u kobiet (zapalenie pochwy, zapalenie pochwy) i u mężczyzn (zapalenie gruczołu krokowego);
  • infekcje układu pokarmowego (balantydioza, zapalenie żołądka);
  • infekcje dróg oddechowych (zapalenie krtani, tchawicy, migdałków, krtani i tchawicy).

Jeśli po Cefazolinie (roztworze) nastąpi nawrót, lek zostanie ponownie przepisany, zachowując odstęp między kursami wynoszący 10 dni.

Przeciwwskazania

Lek praktycznie nie ma przeciwwskazań, z wyjątkiem indywidualnej nietolerancji składnika aktywnego.

Lek nie jest przepisywany dzieciom w pierwszym miesiącu po urodzeniu..

Czy można kłuć w temperaturze

Wielu pacjentów interesuje się możliwością wstrzyknięcia cefazoliny w temperaturze. Eksperci odpowiadają na to pytanie pozytywnie..

Skoki temperatury sygnalizują stan zapalny, którego rozwój jest wywoływany przez bakterie. Antybiotyki z serii cefalosporyn zapewniają wyraźne działanie przeciwzapalne.

Dawkowanie

Zastrzyki

W instrukcji leku zwraca się szczególną uwagę na to, jak rozcieńczyć antybiotyk do wstrzyknięć. Aby otrzymać 500 mg roztworu, jako podstawę należy przyjąć butelkę o odpowiedniej wielkości - również 500 mg

Nie można podzielić pojemnika na 1 g na pół - proporcja będzie niejednorodna.

Antybiotyk podaje się wyłącznie domięśniowo i dożylnie. Tabletki z cefazoliną nie są dostępne. W instrukcjach dotyczących wstrzyknięć cefazoliny podano, że aby uzyskać dawkę 500 mg, należy użyć fiolki z taką samą dawką. Nie można podzielić 1-gramowej butelki na dwa zastosowania. Jak rozcieńczyć Cefazolin do podania dożylnego? Aby przeprowadzić tę operację, należy użyć tylko wody do wstrzykiwań. Dawkowanie jest różne dla każdego konkretnego przypadku, ale nie może przekraczać stawki dziennej.

  • Dzienna dieta dla osoby dorosłej wynosi 1 gram;
  • Cefazolina dla dzieci poniżej 12 roku życia: dawkę oblicza się według wzoru - nie więcej niż 30-40 mg na kilogram masy ciała. Z wyjątkiem ciężkich przypadków, gdy towarzyszące uszkodzenie ciała jest uzasadnione, dawka wzrasta do 75-100 mg / kg dziennie.

Stężenie leku we krwi pozostaje w fazie aktywnej do 8 godzin. Na tej podstawie obliczana jest dzienna stawka, a cały produkt dzieli się na trzy części, a wstrzyknięcia są wykonywane co 8 godzin

Ważne jest, aby przebieg leczenia był najbardziej skuteczny, gdy antybiotyk wstrzykiwany jest do organizmu regularnie, bez przerw i jednocześnie.

Krople do nosa

Instrukcja nie przewiduje donosowego wkraplania roztworu do nosa, a decyzję w tej sprawie podejmuje wyłącznie lekarz na własne ryzyko i ryzyko, będąc przekonanym, że stosowanie alternatywnych środków do nosa nie przyniesie pożądanego efektu terapeutycznego w przypadku zapalenia oskrzeli i innych chorób układu oddechowego. Dawkowanie w tym przypadku również nie może być standaryzowane i jest ustalane na podstawie doświadczenia klinicznego lekarza..

Jak rozcieńczyć wstrzyknięcia Cefazolin zgodnie z instrukcją

Wcześniej ten antybiotyk rozpuszczano w nowokainie w ilości 5 mililitrów na gram proszku leczniczego. Ale dziś do tych celów zaleca się stosowanie innego środka znieczulającego, a mianowicie lidokainy, która jest bardziej odpowiednia jako rozpuszczalnik do antybakteryjnych leków pozajelitowych..

Podczas manipulacji wymagana jest fiolka leku w dawce przepisanej przez lekarza, ampułka 10 mililitrów i roztwór lidokainy, a ponadto para jednorazowych strzykawek. Ogólna sekwencja działań będzie wyglądać następująco:

  • Otwórz ampułkę ze środkiem znieczulającym i zdejmij środkową część metalowego wieczka.
  • Pobrać 3,5 mililitra lidokainy do jałowej strzykawki, włożyć igłę do butelki z antybiotykiem (bezpośrednio do gumowego korka) i wlać środek znieczulający.
  • Nie wyjmując igły energicznie wstrząśnij miksturą, aby stała się jednorodna..
  • Zabierają płyn z powrotem do strzykawki, odłączają ją od igły i nakładają na nią drugą, jałową, w celu wykonania zastrzyku. Jednocześnie nie powinno być pęcherzyków powietrza..

W przypadku rozcieńczenia do dwóch wstrzyknięć (na przykład w butelce znajduje się 1000 miligramów substancji czynnej, a pojedyncza dawka to 500), pobiera się 5 mililitrów lidokainy, a do wstrzyknięć stosuje się 2,5 mililitra roztworu leczniczego, resztę przechowuje się w lodówce do następnym razem. Tak jest powiedziane w instrukcji użycia do wstrzykiwań „Cefazolin” dla dorosłych.

Analogi

W przypadku różnych leków o podobnym składzie lub grupie farmakologicznej możliwe jest wkroplenie lub wstrzyknięcie do nosa. Spośród antybiotyków cefalosporynowych pierwszej generacji można wyróżnić nazwy, które są istotne na rynku leków przeciwbakteryjnych: Ancef, Totacef, Intrazolin, Cefazolin - AKOS, a to nie jest pełna lista. Biorąc pod uwagę dopuszczalność metody leczenia, pediatra może zasugerować zastąpienie antybiotyku Cefazolin nowocześniejszym analogiem drugiej - trzeciej generacji. Przewagą leków nad przestarzałymi próbkami jest m.in. odporność na kwaśne środowisko żołądka - Ekoferon, Cephalexin, Cephalothin produkowane są w postaci tabletek, granulek, zawiesin

▼ RADZIMY, ŻE KONIECZNE JEST NAUKA ▼

Skutki uboczne i możliwe przedawkowanie

Skutki uboczne u dorosłych pacjentów występują przy nieprawidłowo dobranym schemacie dawkowania lub na tle nieprzestrzegania zaleceń lekarskich. W niektórych przypadkach reakcje miejscowe rozwijają się, jeśli nie przestrzega się zasad antyseptyki i aseptyki. Efekty uboczne są obserwowane z boku:

  • układ moczowy - dysfunkcja nerek;
  • układ krwiotwórczy - trombocytopenia, neutropenia, leukopenia;
  • narządy trawienne - zaburzenia stolca, napady nudności, wymioty, ból w okolicy nadbrzusza.

Reakcje wywołane efektami chemioterapeutycznymi obejmują dysbiozę i kandydozę..

W rzadkich przypadkach u pacjentów może wystąpić wstrząs anafilaktyczny.

Oznaki przedawkowania obserwuje się, gdy dzienna dawka jest wielokrotnie przekraczana. Obejmują one:

  • parestezja;
  • utrzymujące się migreny;
  • zawroty głowy;
  • ogólna słabość;
  • zwiększone tętno;
  • wymioty;
  • drgawki.

Płukanie żołądka w tym przypadku nie będzie skuteczne. W przypadku gwałtownego pogorszenia się stanu pacjenta należy niezwłocznie dostarczyć go do najbliższej placówki medycznej. Po badaniu lekarz zaleci leczenie objawowe. Brak specyficznego antidotum.

Dawkowanie

Cefazolina (proszek) wymaga rozcieńczenia w wodzie, lidokainie lub nowokainie. W takim przypadku lekarz przepisuje, jaką dawkę należy przestrzegać i ile razy dziennie należy wstrzykiwać. Ten moment w dużej mierze zależy od stanu pacjenta, a także od tempa rozwoju choroby. Zwykle wstrzyknięcie wykonuje się w ramię, pośladek lub udo. Warstwa mięśniowa jest tutaj dość rozwinięta. Cefazolin można również podawać dożylnie za pomocą zakraplacza. Antybiotyk wstrzykuje się bardzo powoli, dlatego wstrzyknięcie do mięśnia powinno trwać od 3 do 5 minut, aw postaci zakraplacza - 30 minut. Roztwór przygotowuje się przed użyciem. Preparat nie powinien zawierać zanieczyszczeń.

Dawkowanie cefazoliny u dorosłego pacjenta zależy od ciężkości choroby:

  • Przy łagodnej infekcji na tle zakażenia paciorkowcami i gronkowcami konieczne jest wstrzyknięcie antybiotyku w ilości 500 mg-1 g co dwanaście godzin Dawka dzienna - 2 g;
  • Ostre zakażenia układu moczowo-płciowego wymagają podania 1 g Cefazolin Akos;
  • W przypadku zapalenia płuc zaleca się wstrzyknięcie 500 mg substancji (dwa razy dziennie). Dzienna dawka nie powinna przekraczać 1 grama;
  • Jeśli infekcja jest ciężka, należy wstrzykiwać Cefazolin co 6-8 godzin, 0,5-1 g;
  • Jeśli stan jest bardzo trudny, a życie pacjenta jest zagrożone, dawkę antybiotyku zwiększa się do 1,5 g co 6 godzin.

Jak rozcieńczyć Cifazolin z nowokainą? Procedura wygląda następująco:

  • Otworzy się ampułka ze środkiem znieczulającym;
  • Następnie należy opuścić igłę strzykawki do roztworu i zebrać wymaganą ilość roztworu;
  • Przekłuć nasadkę proszkiem Cifazolin za pomocą igły;
  • Wstrzyknij całą nowokainę w środku;
  • Dokładnie wstrząsnąć butelką, aż proszek całkowicie się rozpuści;
  • Włożyć igłę do strzykawki i pobrać wymaganą ilość antybiotyku.

Cefazolin należy rozcieńczyć w wodzie, nowokainie lub lidokainie. Roztwór należy przygotować bezpośrednio przed podaniem.

Jak działa lekarstwo?

Zaletą antybiotyku Cefazolin jest zdolność do działania bakteriobójczego. Gdy dostanie się do organizmu, główny składnik hamuje tworzenie długich łańcuchów polisacharydowych, które są uważane za podstawę strukturalną ścianek bakterii. Lek ma szerokie spektrum działania. Cefazolina (grupa cefalosporyn) działa na bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne:

  • enterobacteriaceae;
  • gonococci;
  • proteus mirabilis;
  • Laski Pfeifer;
  • patogeny treponematozy;
  • esheheria koli;
  • klebsiella;
  • paciorkowce;
  • gronkowce.

Lek nie jest skuteczny przeciwko beztlenowcom i wirusom indo-dodatnim. Z narządów przewodu pokarmowego lek jest słabo wchłaniany, dlatego gotowego roztworu przeznaczonego do podawania domięśniowego i dożylnego nie przyjmuje się doustnie. Maksymalne stężenie po wstrzyknięciach dożylnych i domięśniowych określa się po 60-90 minutach. Okres karencji wynosi około 3-4 godzin. Ciało wychodzi z moczem. Wiąże się z białkami krwi o 80-86%.

Jak i ile kłuć

Leczenie cefazoliną jest przepisywane przez lekarza prowadzącego na podstawie stanu pacjenta. Przebieg wstrzyknięć trwa zwykle od 7 do 14 dni. Jednocześnie nie zaleca się skracania czasu trwania kuracji, gdyż może to nie dać pożądanego efektu terapeutycznego. Minimalna kwota to pięć dni. Zabrania się również wstrzykiwania antybiotyku dłużej niż dwa tygodnie, ponieważ może to prowadzić do rozwoju oporności mikroorganizmów na ten lek. Jeśli tak się stanie, dalsze leczenie będzie praktycznie niemożliwe, ponieważ praktycznie nie ma tak silnych antybiotyków.

Ze względu na to, że wstrzyknięcia leku Cefazolin Akos są dość bolesne, a w miejscach wstrzyknięcia mogą tworzyć się pieczęcie, lepiej jest wykonywać wstrzyknięcia w różne części ciała. Możesz więc nakłuć ramię, udo, pośladek, a nawet ucisnąć brzuch. Wstrzyknięcie domięśniowe wykonuje się w następujący sposób:

  • Konieczne jest leczenie skóry środkiem antyseptycznym;
  • Wystarczy użyć sterylnej strzykawki i igły;
  • Po zebraniu roztworu musisz uwolnić nadmiar powietrza;
  • Igłę należy przyłożyć pionowo do ciała i wbić głęboko w mięsień. Jest to konieczne, aby antybiotyk nie przedostał się do warstwy tłuszczowej;
  • Należy powoli wciskać tłok, aby lek został wstrzyknięty w ciągu 5 minut;
  • Po wstrzyknięciu roztworu igłę należy wyjąć, trzymając ją za krawędź w pobliżu strzykawki;
  • Miejsce wstrzyknięcia należy dobrze przetrzeć środkiem antyseptycznym.

Cefazolin można wstrzykiwać w ramię, udo, pośladek, a nawet w mięśnie brzucha

Instrukcja stosowania metody i dawkowania Cefazoliny

Lek wstrzykuje się do żyły lub mięśnia. Wymaganą ilość rozpuszcza się za pomocą innego leku, który jest również przepisany przez lekarza. Ustawienie dawki zależy od stopnia uszkodzenia organizmu ludzkiego przez chorobę. To z kolei wpływa na częstotliwość podawania leków..

Przygotowanie roztworu do wstrzykiwań

Aby uzyskać płyn, użyj jałowej wody „lidokaina” lub „nowokaina”. Zastrzyki z antybiotyku są bolesne. Dlatego zaleca się rozcieńczenie proszku „Lidokainą” lub „Nowokainą”, które są lekami przeciwbólowymi. Rozwiązanie przygotowuje się bardzo łatwo:

  1. Po otwarciu ampułki do strzykawki należy pobrać płyn.
  2. Z butelki z proszkiem odrywa się uszczelkę, a płyn wstrzykuje się igłą w wieczku..
  3. Bez wyjmowania strzykawki potrząsać butelką, aż roztwór w środku stanie się jednorodny.

Jeśli konieczne jest wstrzyknięcie domięśniowe, użyj wody, nowokainy lub lidokainy. Podanie dożylne polega na użyciu jałowej wody podczas przygotowywania roztworu. Aby zmniejszyć bolesność, lek podaje się powoli. Średni czas wtrysku wynosi od 3 do 5 minut.

Tuż przed wstrzyknięciem przygotowuje się roztwór na bazie antybiotyków. O jego jakości świadczy przejrzystość. Ciecz musi być czysta, wolna od zanieczyszczeń, małych cząstek, zmętnienia i bez osadów. Jeśli jest czysty, ale jednocześnie ma żółty odcień, jest to norma..

Nie wolno przygotowywać płynu na kilka godzin przed wprowadzeniem. Rozwiązanie musi być zawsze „świeże”. W rzadkich przypadkach gotową mieszankę można przechowywać do 2 dni. W takim przypadku lepiej trzymać go w drzwiach lodówki..

Cechy stosowania leku w zależności od choroby

W przypadku dorosłych antybiotyk stosuje się w następujący sposób:

  1. Infekcja płuc - lek podaje się dwa razy dziennie. Dawkowanie - od 500 mg do 1000 mg. W ciągu 24 godzin do organizmu wstrzykuje się nie więcej niż 2 g substancji czynnej.
  2. Ostre patologie zakaźne, którym nie towarzyszą powikłania. Dawka obowiązkowa - 2 g, podzielona na podanie rano i wieczorem.
  3. Zapalenie płuc spowodowane przenikaniem pneumokoków do organizmu. Dawka dziennie - 1 g leku. 500 mg rano, reszta wieczorem.
  4. Choroby zakaźne wymagają stosowania „Cefazoliny” co 6-8 godzin. Zalecana dawka to 500 mg.
  5. W stanach, którym towarzyszy ciężki proces zakaźny, podaje się 1 g „Cefazoliny” co 6 godzin. Maksymalna dzienna dawka antybiotyku to 6 g.

W medycynie dozwolone jest wprowadzanie do organizmu człowieka 12 g leku dziennie. To rodzi pytanie o życie i śmierć pacjenta. Leczenie powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza. W przypadku osób starszych dawkowanie nie różni się, jeśli nie ma przeciwwskazań do terapii..

Procedura wtrysku

Metoda wstrzyknięcia domięśniowego - wstrzyknięcie w ramię, udo lub górną część pośladków. Najczęstszym miejscem są pośladki. Jeśli „Cefazolin” jest przepisywany do podawania dożylnego, oprócz zastrzyków, stosuje się zakraplacze.

„Cefazolin” rozcieńcza się w dawce wymaganej dla każdej osoby. Jeśli jest to 500 mg, należy pobrać odpowiednią butelkę. Zabrania się kupowania fiolek 1000 mg leku i dzielenia ich na 2 dawki. Jednocześnie, aby uzyskać dawkę 1000 mg, można pobrać 2 butelki po 500 mg proszku lub 4 butelki po 250 mg.

Cechy użytkowania podczas ciąży i laktacji

Z reguły „Cefazolin” nie jest przepisywany w okresie rodzenia dziecka. Ale są wyjątki. Jednocześnie rozważany jest stosunek korzyści dla matki i szkody dla organizmu dziecka. Jeśli pierwszy wskaźnik znacznie przewyższa drugi, przeprowadza się leczenie „Cefazolin”.

Wykorzystanie w dzieciństwie

W takich przypadkach antybiotyk jest rzadko stosowany. Z reguły są to sytuacje, w których życie dzieci jest zagrożone..

Jeśli nie można uniknąć leczenia Cefazoliną, konieczne jest jak najdokładniejsze dobranie dawki dla dziecka. Dzienna stawka podzielona jest na 3-4 dawki.

Jeśli czynność nerek lub wątroby jest upośledzona

U pacjentów z tą diagnozą przeprowadza się leczenie Cefazolinem. Ale dawkę można zredukować do wartości, które nie są szkodliwe..

Jak hodować Cefazolin dla dzieci

Dawkowanie tego antybiotyku dla dzieci powinno być przepisane przez lekarza, ale w krytycznej sytuacji można to obliczyć samodzielnie, a także samodzielnie podać dziecku zastrzyk.

  • Na każdy kilogram masy netto pobiera się od 25 do 50 mg cefazoliny, w zależności od wrażliwości organizmu.
  • Butelka proszku dla dzieci powinna zawierać 0,5 g antybiotyku, aby uzyskać najdokładniejsze dawkowanie. Przy wyższym stężeniu (1 g, 2 g) pobiera się odpowiednio 10 i 20 ml płynu.
  • Do butelki dodaje się również wodę do wstrzykiwań lub nowokainę, wymaganą ilość ml do wstrzyknięcia usuwa się za pomocą strzykawki.

Powyższe instrukcje i zalecenia dotyczące stosowania Cefazoliny nie zastępują porady specjalisty. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych antybiotyk należy odstawić. Pamiętaj, że roztwór cefazoliny można podawać tylko wtedy, gdy jest całkowicie przezroczysty.

Co jeszcze należy wziąć pod uwagę

Leczenie antybiotykami trwa zwykle 7-14 dni.

Przepisanie antybiotyku na mniej niż pięć dni nie jest skuteczne, ponieważ infekcja w tym przypadku może nie zostać całkowicie wyeliminowana i istnieje możliwość rozwoju opornego gatunku drobnoustrojów opornych na lek.

Nie zaleca się stosowania leku dłużej niż dwa tygodnie, ponieważ w tym przypadku możliwe jest również tworzenie opornych podgrup patogenów..

Przez cały okres kuracji należy zaprzestać spożywania napojów alkoholowych..

W okresie rodzenia antybiotyk jest przepisywany tylko w przypadku ścisłych wskazań, gdy istnieje prawdopodobieństwo zagrożenia życia kobiety w ciąży.

Jeśli leczenie tym lekiem jest wymagane dla matki karmiącej, dziecko powinno zostać przeniesione na sztuczne odżywianie podczas leczenia..

Niemowlętom starszym niż jeden miesiąc przepisuje się lek w ilości 0,1 grama na kg. waga, ale nie więcej niż 25-50 mg dziennie. Dzienna dawka podzielona jest na trzy do czterech wstrzyknięć.

Funkcje stosowania z innymi lekami

Jednoczesne leczenie cefazoliną i lekami moczopędnymi „pętlowymi” może spowodować neutralizację kanalikowego wydzielania antybiotyku.

Połączenie leków i etanolu w jednym kursie prowadzi do reakcji podobnych do disulfiramu;

Podczas leczenia probenecydem zastrzyki z cefazoliną nie przyniosą pożądanego efektu.

Zasady stosowania i dawkowanie

W zależności od taktyki leczenia i zgodnie z zaleceniami lekarza antybiotyk podaje się dożylnie, do mięśnia lub kroplówką.

Do wstrzyknięć domięśniowych jedną butelkę cefazoliny (5 ml) rozcieńcza się wodą do sporządzania roztworów do wstrzykiwań lub izotonicznym roztworem chlorku sodu. Antybiotyk wstrzykuje się głęboko w warstwę mięśniową.

Jak prawidłowo rozcieńczyć Cefazolin?

Ponieważ zastrzyki leku są dość bolesne, lepiej jest używać go jako środka znieczulającego. Proszek cefazoliny do wstrzykiwań w warstwę mięśniową rozcieńcza się roztworem do wstrzykiwań lidokainy, nowokainy.

Aby przygotować roztwór do wstrzyknięcia do mięśnia, do butelki z proszkiem wstrzykuje się 2-3 ml jałowej wody, lidacoin -0,5%, nowokainę -2%.

Następnie butelkę wstrząsa się do uzyskania klarownego płynu. Gdy lek jest wstrzykiwany do żyły, roztwór przygotowuje się przez rozcieńczenie proszku w jałowej wodzie. W takim przypadku woda powinna mieć co najmniej 10 ml..

Roztwór przygotowuje się bezpośrednio przed podaniem. Wysokiej jakości roztwór nie powinien zawierać zanieczyszczeń, cząstek, zmętnienia, osadu. Powinien być przezroczysty lub lekko żółtawy.

Zabrania się wcześniejszego przygotowywania roztworu antybiotyku, ale w wyjątkowych przypadkach można go przechowywać przed wstrzyknięciem w lodówce nie dłużej niż dwa dni.

Więcej szczegółów na temat rozcieńczania antybiotyków:

Wybór dawki jest kwestią krytyczną

Dawkowanie i częstotliwość wstrzyknięć leku są ustalane z uwzględnieniem stanu pacjenta i potencjalnego ryzyka zakażenia.

Iniekcje wykonuje się w części ciała z dobrze rozwiniętą warstwą mięśniową - ramię, pośladek, udo. Lek wstrzykuje się do żyły nie tylko przez wstrzyknięcie, ale także kroplówkę.

Dawkowanie leku określa się w zależności od stanu pacjenta i ciężkości choroby..

Dorośli, którzy nie cierpią na niewydolność nerek, przepisują lek w następujących dawkach:

  1. Łagodne infekcje wywołane przez ziarniaki - 1 gram substancji co 12 godzin, 0,5 grama co 8 godzin. Dzienna norma to 2 gramy.
  2. Ostre postacie infekcji układu moczowo-płciowego bez powikłań - 1 gram co 12 godzin. Dzienna porcja - 2 gramy.
  3. Zapalenie płuc, powstałe na tle pneumokoków - 0,5 grama co 12 godzin. Dziennie podaje się 1 gram leku.
  4. Ciężkie infekcje i choroby o umiarkowanym nasileniu - 0,5 grama co 6-8 godzin. 3-4 gramy dziennie.
  5. Choroby zakaźne zagrażające życiu pacjenta - 1-1,5 grama co 6 godzin. Dziennie - 4-6 gramów.

Dopuszczalne jest zwiększenie dziennego spożycia antybiotyku do 12 gramów, jeśli istnieje kwestia życia i śmierci. W przypadku osób z zaburzeniami czynności nerek zalecana jest mniejsza dawka.

Indywidualną dawkę leku i liczbę wstrzyknięć określa się na podstawie współczynnika filtracji kreatyniny obliczonego z testu Reberga.

Specjalne instrukcje

Według wskazań cefazolina jest stosowana ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W takich przypadkach wymagany jest indywidualny dobór dawki i odstępów czasu pomiędzy wstrzyknięciami leku, przy stałym monitorowaniu stężenia cefazoliny w surowicy.

Jeśli wystąpią reakcje alergiczne, lek zostaje anulowany i przepisane jest leczenie objawowe.

U pacjentów nadwrażliwych na penicyliny mogą wystąpić reakcje alergiczne na cefalosporyny..

Podczas leczenia cefazoliną może wystąpić fałszywie dodatnia reakcja na cukier w moczu.

Stosowanie Cefazoliny nie wpływa na poziom koncentracji uwagi i szybkość reakcji psychomotorycznych, dlatego nie zmienia zdolności prowadzenia samochodu i innych mechanizmów.

Właściwości farmakologiczne

Cefazolina należy do antybiotyków cefalosporynowych pierwszej generacji. Lek ma szerokie działanie przeciwbakteryjne.

Farmakodynamika

Substancja czynna działa bakteriobójczo i bakteriostatycznie na mikroorganizmy.

Cefazolina działa na następujące mikroorganizmy:

  • Gram-dodatnie: gronkowce (Staphylococcus spp.), paciorkowce (Streptococcus pyogenes), pneumokoki (Streptococcus pneumoniae), maczugowce;
  • Gram-ujemne: Neisseria, Shigella, Salmonella, Escherichia coli, Klebsiella, Haemophilus influenzae;
  • tlenowe: enterobakterie (Enterobacter aerogenes).

Ponadto cefazolina sodowa działa na krętki i leptospirę.

Lek nie działa przeciwko Pseudomonas, bakteriom beztlenowym, szczepom proteus indol-dodatnim (proteus mirabilis) i mykobakteriom. Jak wszystkie antybiotyki, jest nieskuteczny wobec wirusów, pierwotniaków, grzybic, riketsji.

Podobnie jak leki z grupy penicylin ma właściwości hamujące syntezę ścian komórkowych bakterii.

Farmakokinetyka

Forma uwalniania wynika ze słabego wchłaniania leku przez przewód żołądkowo-jelitowy, dlatego stosuje się go domięśniowo i dożylnie. Po wprowadzeniu dziennej dawki stężenie substancji czynnej określa się w osoczu krwi po 2 godzinach.

Lek prawie całkowicie wiąże się z białkami krwi (85%). Dobrze przenika do tkanki kostnej i płynów biologicznych, ale nie jest wykrywany w ośrodkowym układzie nerwowym. Okres półtrwania wynosi 1,5-2 godziny.

Jest wydalany głównie przez układ moczowy. Nie podlega metabolizmowi ogólnoustrojowemu w wątrobie.

Instrukcja użycia

Grupa cefalosporyn jest znana od 1962 roku i niegdyś była poszukiwana przeciwko chorobom zakaźnym wywołanym działaniem mikroorganizmów Gram-dodatnich, w szczególności pospolitej wówczas duru brzusznego. Antybiotyk Cefazolina jest przestarzały i praktycznie nie jest stosowany w światowej praktyce medycznej. Opóźnienie w przyjmowaniu leku jest związane z trzema czynnikami:

  • Ponad 50 lat pomyślnego stosowania nie poszło na marne - ewolucja trwa i zdecydowana większość współczesnych szczepów bakteryjnych rozwinęła pełną lub częściową oporność na substancję czynną.
  • Każdy antybiotyk działa agresywnie na organizm. Podwójnie uczciwa uwaga dotycząca leków pierwszej generacji. Wysoka toksyczność cefazoliny przejawia się w obecności poważnych skutków ubocznych, które komplikują proces przepisywania leku w postaci zastrzyków lub kropli do nosa.
  • Już w latach 70. pojawili się przedstawiciele dalszego rozwoju serii cefalosporyn - ceftriakson, cefotaksym, ceftazydym i tym podobne. Każdy z powyższych antybiotyków rozwiązuje więcej problemów, trafiając w cele niewrażliwe na Cefazolin, z mniejszymi negatywnymi konsekwencjami dla pacjenta.

Doustne podawanie jest bezużyteczne - w kontakcie z sokiem żołądkowym antybiotyk ulega natychmiastowemu i nieodwracalnemu utlenieniu, tracąc swoje właściwości lecznicze. W zaawansowanych przypadkach roztwór cefazoliny jest przepisywany do wkraplania do nosa w przypadku zapalenia zatok, nieżytu nosa, zapalenia zatok, bólu gardła i podobnych ciężkich stanów zapalnych. Warto pamiętać, jakie szkody ogólnie Cefazolin wyrządza dzieciom, a nawet osoba dorosła powinna stosować antybiotyk w nosie tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne, ściśle według zalecenia otolaryngologa (tzw. Specjalisty od ucha - gardła - nosa)..

Wstrzykiwanie cefazoliny jest ważne w leczeniu następujących chorób:

  • Infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych, uszu, nosa, gardła: zapalenie oskrzeli, tchawicy, ropne zapalenie migdałków i płuc, rozstrzenie oskrzeli, ropniak opłucnej i ropnie płuc. Lista obejmuje zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wyrostka sutkowatego, zapalenie zatok i tym podobne.
  • Szeroka biodostępność leku (zdolność przenikania do różnych odległych sromów i tkanek) pozwala na stosowanie antybiotyku w infekcjach infekcyjnych układu moczowego i nerek: między innymi w zapaleniu pęcherza moczowego i odmiedniczkowym zapaleniu nerek.
  • Przy ropnych ropniach na skórze i tkankach łącznych wymagających interwencji i wsparcia lekiem przeciwdrobnoustrojowym, patologiach dróg żółciowych, pierwotnej, rzadziej wtórnej posocznicy i zapaleniu otrzewnej.
  • W instrukcji podano, że zastrzyki z cefazoliny są objęte profilaktyką zakażeń wtórnych w okresie pooperacyjnym..

Analogi

W przypadku konieczności wymiany leku „Cefazolin”, lekarz może przepisać inny lek z grupy cefalosporyn, na przykład następujące.

  • „”. Lek ten reprezentuje również pierwsze pokolenie i jest reprezentowany przez zawiesinę, którą można stosować od urodzenia, a także kapsułki przepisywane dzieciom powyżej 3 lat..
  • „Cezolin”. Taki indyjski antybiotyk jest całkowitym zamiennikiem cefazoliny, ponieważ zawiera tę samą substancję czynną w dawce 500 mg i 1 g. Jest również dostępny w fiolkach i może być przepisywany dzieciom powyżej 1 miesiąca..
  • „”. Taki lek należy do drugiej generacji, a jego składnikiem aktywnym jest cefuroksym. Lek jest dostępny w granulkach (przygotowany z nich jest przepisywany dzieciom od trzeciego miesiąca życia) i tabletkach powlekanych (można je stosować od 3 roku życia).
  • „”. Ten antybiotyk trzeciej generacji zawiera ceftibuten i może być przepisywany w postaci zawiesiny dla dzieci powyżej 6. miesiąca życia. Jest również dostępny w kapsułkach stosowanych w leczeniu pacjentów powyżej 10 roku życia..
  • „”. Ten lek również należy do trzeciej generacji i działa dzięki cefiksymowi. Produkowany jest w postaci granulatu, z którego wykonana jest pomarańczowa zawiesina. Służy do infekcji u dzieci powyżej szóstego miesiąca życia..
  • „”. Ta cefalosporyna trzeciej generacji jest dostępna tylko w postaci do wstrzykiwań. Jest przepisywany na zapalenie płuc, posocznicę, salmonellozę, zapalenie otrzewnej i inne poważne infekcje. Lek jest zatwierdzony w każdym wieku, dlatego jest stosowany nawet u noworodków.

Recenzje lekarza o leku „Cefazolin”, jego wskazaniach, zasadach przyjmowania, skutkach ubocznych i analogach, zobacz poniższy film.

Mechanizm akcji

Cefazolina jest uważana za najmniej toksyczny antybiotyk z grupy cefalosporyn, który posiada szerokie spektrum działania bakteriobójczego. Lek działa przeciwko mikroorganizmom Gram-ujemnym i bakteriom Gram-dodatnim.

Jednocześnie grzyby, wirusy i pierwotniaki są odporne na działanie tej substancji. Maksymalne stężenie leku osiąga się po podaniu domięśniowym w ciągu godziny. Jeśli środek zostanie podany dożylnie, można spodziewać się natychmiastowej reakcji organizmu..

Instrukcje wskazują, że terapeutyczną dawkę cefazoliny utrzymuje się przez 8-12 godzin. Jednocześnie 90% środka opuszcza organizm przez nerki w pierwotnym stanie.

Cefazolina w czasie ciąży

Cefazolina, która jest przestarzała i wykazuje działania niepożądane, nie jest zalecana w ciąży. Ale w czasie ciąży ciało przyszłej matki staje się ostro podatne na choroby bakteryjne i zakaźne. Takie stany patologiczne implikują również zastrzyki z cefazoliny, która jest okresowo przepisywana przez lekarzy.

Na korzyść leku można przypisać fakt, że antybiotyk o wysokiej biodostępności jest szybko wydalany z organizmu. Wpływ na zarodek ocenia się w drugiej kategorii B zgodnie ze standardem FDA (ważna kwestia - odpowiednie badania przeprowadzono tylko na zwierzętach, tak, aby interakcja z ciałem kobiety ciężarnej nie została dokładnie zbadana).

Standardowa dawka to 500-1000 mg dziennie i nie jest racjonalne rozcieńczanie w mniejszych ilościach. Zmniejszona zawartość leku nie będzie miała wpływu terapeutycznego na przebieg choroby, z wyjątkiem negatywnego - patogenna mikroflora może łatwiej wytworzyć oporność przy osłabionej dawce leku - rodzaj szczepionki odwrotnie.

W pierwszym trymestrze płód jest jak najbardziej wrażliwy i ten czas charakteryzuje się najsilniejszym wpływem na procesy rozwoju wewnątrzmacicznego. Gdy można wybierać między antybiotykami a bardziej przebadanymi i mniej agresywnymi lekami, warto zdecydować się na oszczędne korzystanie z organizmu, ale tylko po konsultacji z lekarzem.

Możliwe efekty uboczne

Lek może powodować następujące działania niepożądane:

  • przewód pokarmowy: nudności, zmniejszony apetyt, zgaga, wymioty, biegunka, zapalenie języka, ból brzucha;
  • układ moczowy: wzrost poziomu mocznika i kreatyniny we krwi;
  • przedawkowanie leku może spowodować zaburzenia czynności nerek;
  • objawy alergiczne: swędzenie, wysypka skórna, gorączka, skurcz dróg oddechowych, podwyższony poziom eozynofili we krwi.

W niektórych przypadkach zapalenie nerek może rozwinąć się na tle alergii, obrzęku naczynioruchowego, bólu stawów, wstrząsu anafilaktycznego.