Angina u dzieci: diagnostyka i leczenie

Zaczerwienienie migdałków wskazuje na porażkę patogennych mikroorganizmów i rozwój procesów zapalnych. Objawy dusznicy bolesnej u dzieci rozwijają się szybko, temperatura gwałtownie rośnie, pojawia się osłabienie.

Angina - co to jest?

Migdałki stanowią przeszkodę na drodze mikroorganizmów do narządów dolnych dróg oddechowych. Drobnoustroje gromadzą się na powierzchni migdałków, rozmnażają się i powodują niebezpieczną chorobę dla dzieci - zapalenie migdałków. Choroba jest często diagnozowana u dzieci uczęszczających do przedszkola lub szkoły. Angina u jednorocznego dziecka przechodzi w ostrej, ciężkiej postaci i wymaga przymusowej hospitalizacji. Kiedy pojawią się pierwsze objawy choroby (letarg, odmowa jedzenia), należy wezwać lekarza.

Zapalenie migdałków zaczyna się od nagłego wzrostu temperatury, ostrego bólu lub dyskomfortu i mrowienia w gardle. Pobliskie węzły chłonne są powiększone, rodzice mogą je samodzielnie poczuć. Angina jest chorobą bardzo zaraźliwą i szybko rozprzestrzenia się w zbiorowości dzieci drogą powietrzną i kropelkową, poprzez artykuły gospodarstwa domowego, zabawki.

Rodzice zauważają, że w przypadku dławicy dziecko chrapie podczas snu. Występuje z powodu problemów z oddychaniem przez nos (katar) i obrzęku gardła. Przy częstych przeziębieniach migdałki i migdałki pozostają powiększone, oddychanie staje się trudne.

Uwaga: jeśli temperatura dziecka gwałtownie wzrośnie, pojawią się objawy zatrucia, konieczne jest jak najwcześniejsze udanie się do pediatry, aby przepisać kompleks terapii, samoleczenie i stosowanie metod ludowych są zabronione.

Diagnostyka

Zapalenie migdałków dzieli się na kilka typów, z których każdy ma swoje własne objawy kliniczne. Po oględzinach lekarz postawi wstępną diagnozę, co potwierdzają badania laboratoryjne śluzu z migdałków. Rozmaz identyfikuje czynniki wywołujące chorobę. Na podstawie wyników analizy pediatra przepisuje kompleks terapii.

Upewnij się, że pediatra z dławicą piersiową przepisze badanie krwi. W przewlekłym przebiegu zapalenia migdałków obserwuje się wzrost liczby płytek krwi. Wskaźnik powraca do normy po zakończeniu leczenia zapalenia migdałków. Zmiany w ESR (szybkość sedymentacji erytrocytów) i leukocytach potwierdzą rozpoznanie dusznicy bolesnej. Badania laboratoryjne morfologii krwi mają na celu postawienie prawidłowej diagnozy rodzaju choroby.

Objawy dziecięcej dławicy piersiowej

Dzieciom trudniej tolerować choroby zakaźne, w tym zapalenie migdałków. Objawy są bardziej wyraźne, dziecko jest kapryśne, nie bawi się. Choroba często przechodzi w stan przewlekły i powoduje komplikacje.

  • ból lub nieprzyjemne odczucia w gardle (główny objaw);
  • migdałki, gardło czerwienieją i puchną (często diagnozowane);
  • temperatura wykracza poza normalny zakres, często powyżej 38 stopni (zdarzają się przypadki, gdy choroba przebiega w normalnym tempie);
  • przekrwienie błony śluzowej nosa lub katar (obserwowane przy wirusowym przebiegu choroby);
  • słabość (obecna stale, zwłaszcza w młodym wieku);
  • kaszel (rzadko spotykany);
  • ból głowy (zdiagnozowany w niektórych typach);
  • wzrost regionalnych węzłów chłonnych (często widoczny gołym okiem lub wyczuwalny przy palpacji);
  • wymioty, nudności (rzadko występują w ciężkim pęcherzykowym bólu gardła).

Suchy kaszel pojawia się, gdy podrażnione są receptory kaszlu w nosogardzieli. Stały ból gardła może również wywołać ten rodzaj kaszlu..

Mokry (mokry) kaszel rozpoznaje się, gdy infekcja osiada w drogach oddechowych, tchawica, oskrzela i płuca ulegają zapaleniu.

Przyczyny występowania

Zapalenie migdałków występuje w następujących okolicznościach:

  • po bliskim i długotrwałym kontakcie z nosicielem infekcji;
  • jeśli była hipotermia;
  • o niskiej odporności (po długotrwałym stosowaniu antybiotyków, poza sezonem);
  • po przeniesieniu się do innej strefy klimatycznej;
  • z długotrwałą chorobą zapalną innych narządów (zapalenie zatok lub zapalenie ucha środkowego);
  • brak witamin;
  • z nieprawidłowym rozwojem mikroorganizmów oportunistycznych w jamie ustnej.

Migdałki pełnią funkcję bariery, dlatego częściej niż inne narządy oddechowe atakują je patogeny bakteryjne. Rzadziej zapalenie migdałków jest wirusowe. Ciało jest zakażone adenowirusem, enterowirusem, herpeswirusem lub Epstein-Bar. Wraz z masowym wzrostem mikroorganizmów oportunistycznych napotyka się grzybicze zapalenie migdałków.

Jak określić ból gardła u dziecka?

Zapalenie migdałków rozwija się szybko: z gorączką dzieci nie chcą jeść, są ospałe i mało się bawią. Główny zarzut to mrowienie lub ból gardła. Płytka jest widoczna na gruczołach gołym okiem, zwiększa się, obserwuje się zaczerwienienie.

Uwaga: objawy bólu gardła są podobne do innych chorób, dlatego nie należy przeprowadzać autodiagnozy, aby nie zaszkodzić niewłaściwemu leczeniu.

Rodzaje dławicy piersiowej

Zapalenie migdałków klasyfikuje się na podstawie obrazu klinicznego i charakteru zmian w migdałkach. Każdy typ wymaga własnego zestawu terapii, który jest przepisywany przez lekarza prowadzącego.

Pęcherzykowy.

Uwaga: Niedopuszczalne są tradycyjne metody i samoleczenie.

Mikroorganizmy chorobotwórcze namnażają się w pęcherzykach migdałków, rozwija się proces zapalny. Podczas badania gardła widoczne są czerwone i ropne kropki na migdałkach. To pierwsze objawy ropnego zapalenia migdałków u dzieci..

Kataralny
Migdałki tego typu są bardzo opuchnięte i zaczerwienione. Może być początkową postacią pęcherzykową.

Lacunar
Podczas badania gardła na powiększonych gruczołach widoczna jest żółta ropna płytka.

Włóknikowy

Odrodzony z innych gatunków, rzadko zdiagnozowany jest samorodność. Występuje duża ilość ropy, która wykracza poza migdałki.

Flegmatyczny

Powstaje ognisko z ropnym wydzieliną, diagnozowana jest wysoka gorączka powyżej 40 stopni. Wymaga obowiązkowej interwencji medycznej.

Martwicze (zgorzel)

Występuje rzadziej niż inne gatunki. Na migdałkach tworzą się martwicze wrzody i żółta ropa.

Opryszczka

Rozwija się, gdy jest zakażony wirusem Coxsackie. Czerwone, wodniste pęcherze szybko rozprzestrzeniają się przez błonę śluzową jamy ustnej.

Leczenie dusznicy bolesnej u dzieci

Jeśli dziecko skarży się na bolesne doznania, konieczne jest pokazanie go lekarzowi, w przeciwnym razie wystąpią negatywne konsekwencje w postaci poważnych komplikacji. Wybór leków zależy od patogenu. Najczęściej zapalenie migdałków jest bakteryjne. Antybiotyki są pierwszym wyborem dla tego typu..

Uwaga: Zabrania się samodzielnego wybierania środków przeciwbakteryjnych..

Ogólne zalecenia, dieta, codzienny schemat

Kompleksowa terapia dławicy piersiowej:

  • antybiotyki doustnie lub we wstrzyknięciach;
  • immunomodulatory;
  • multiwitaminy;
  • spokojna, mierzona codzienna rutyna, najlepiej w łóżku;
  • duża liczba napojów;
  • codziennie wietrzyć pomieszczenie;
  • przeciwbólowe;
  • leki przeciwgorączkowe.

Duża ilość ciepłych napojów pomaga szybko oczyścić organizm z toksyn, przywrócić równowagę wodną.

Uwaga: napoje dla dziecka powinny mieć średnią temperaturę. Picie gorących napojów negatywnie wpływa na ból gardła.

Dzieci w okresie dusznicy bolesnej (szczególnie w jej ostrym okresie) muszą przestrzegać diety.

Priorytet żywieniowy mają:

  • puree z warzyw i owoców;
  • buliony;
  • produkty gotowane na parze lub pieczone.

Całkowicie usuń z diety:

  • gorące przyprawy;
  • smażona;
  • zasolenie i marynaty;
  • jedzenie, które jest bardzo gorące lub bardzo zimne.

Podczas choroby dzieci często odmawiają jedzenia. Nie nalegaj, możesz zrobić z napojami owocowymi, bulionami, wywarami ziołowymi i herbatą..

Samoleczenie dławicy piersiowej u dzieci jest niedopuszczalne, należy skonsultować się z pediatrą i zażywać antybiotyki.

Pamiętaj, aby zostawić dziecko w domu i po raz pierwszy obserwować leżenie w łóżku.

W przypadku rozpoznania opryszczkowego bólu gardła zaleca się przyjmowanie leków przeciwwirusowych działających przeciwko wirusowi opryszczki (acyklowir, kipferon, izoprinozyna, arbidol).

Leki przeciwbakteryjne

  • cefiksym (Suprax);
  • azytromycyna (Azitrox, Sumamed, Azitral, Hemomycyna, Zi-Factor);
  • amoksycylina (Amoxiclav, Flemoklav, Flemoxin solutab z kwasem klawulanowym, Augmentin);
  • klarytromycyna (Klabaks, Klacid);
  • lewofloksacyna (Levolet, Zinnat, Glevo);
  • doksycyklina (Unidox solutab);
  • josamycyna (Wilprafen);
  • cefaleksyna;
  • ceftriakson;
  • cyprofloksacyna (Ciprolet, Cifran).

Wyboru leku przeciwbakteryjnego dokonuje lekarz. Grupa jest określana na podstawie patogenu ustalonego na podstawie badań laboratoryjnych płytki z migdałków. Czas trwania leczenia wynosi od pięciu do czternastu dni. Wyjątkiem są leki, których głównym składnikiem jest azytromycyna. Przebieg terapii wynosi trzy dni ze względu na przedłużone działanie substancji czynnej.

Uwaga: Zabrania się samodzielnej zmiany dawkowania, przebiegu terapii lekami przeciwbakteryjnymi.

Środki przeciwbakteryjne często wpływają negatywnie na stan mikroflory przewodu pokarmowego, powodują dyskomfort, wzdęcia i biegunkę. Dlatego lekarze w kompleksie zalecają przyjmowanie probiotyków w celu normalizacji przewodu pokarmowego (Acipol, Linex, Bifidumbacterin, Maxilak).

W skrajnych i ciężkich przypadkach lub nieskuteczności preparatów doustnych antybiotyki stosuje się w postaci zastrzyków. Ta metoda działa szybciej i zabija patogenne mikroorganizmy..

Pierwszy wybór pada na antybiotyki z grupy penicylin (Flemoxin, Amoxicillin, Augmentin, Ampicillin). Jeśli jesteś uczulony na tę grupę, lekarz przepisze grupę cefalosporyn (Cephalexin, Suprax, Cefixim). Leki z klasy makrolidów (Wilprafen, Unidox, Macropen, Sumamed, Azitrox) działają przeciwko wszystkim znanym typom drobnoustrojów, najmniej toksycznym.

Leki przeciwhistaminowe

Nie zawsze można przewidzieć, jak zachowa się organizm dziecka podczas przyjmowania niektórych leków. Wszelkie środki mogą powodować ostrą reakcję organizmu w postaci alergii. Aby zapobiec rozwojowi negatywnych reakcji, w kompleksie terapii obecne są leki przeciwhistaminowe. Leki przeciwhistaminowe są przepisywane przez pediatrę na podstawie wieku i stanu dziecka. Przeziębieniom towarzyszy obrzęk gardła, migdałków i migdałków, co utrudnia oddychanie. Leki przeciwalergiczne szybko łagodzą obrzęki dróg oddechowych i wzmacniają działanie leków przeciwgorączkowych i przeciwbólowych.

Aby wykluczyć reakcje alergiczne, lekarz przepisze:

Jaki antybiotyk jest lepszy dla dziecka z bólem gardła

Ta klasa penicylin jest bardziej skłonna do wywoływania alergii niż inne grupy, dlatego są przepisywane rzadziej. Niektóre szczepy bakterii rozwinęły tolerancję na tę grupę..

Uwaga: nie ma dobrych ani złych antybiotyków, wybór środka zależy od patogenu.

Środki przeciwwirusowe

W kompleksowej terapii dusznicy bolesnej (szczególnie w przebiegu wirusowym choroby) stosuje się środki immunomodulujące i przeciwwirusowe:

  • Arbidol;
  • Cycloferon;
  • Viferon;
  • Kagocel;
  • Ingawiryna;
  • Imudon;
  • Groprinosin;
  • Izoprinozyna;
  • Amiksin.

Dawkowanie i czas trwania leczenia ustala lekarz na podstawie stanu dziecka. Przyjmowanie antybiotyków obniża odporność, więc przyjmowanie immunomodulatorów jest obowiązkowe.

Dla niemowląt wygodna forma podawania w postaci czopków (Viferon, Genferon, Kipferon, Polyoxidonium).

Wszystko o dławicy piersiowej u niemowląt i o ich leczeniu można przeczytać w artykule.

Płukanie

Szczególne miejsce w terapii zajmuje płukanie gardła. Zabieg taki łagodzi bolesne odczucia, zmywa śluz i ropę, ułatwia połykanie i ogólne samopoczucie dziecka. Niemowlętom lekarze zalecają irygację jamy ustnej i gardła. Ta metoda terapii jest zalecana dla dzieci, które potrafią samodzielnie spłukać i nie połykać leku..

Apteki oferują szeroką gamę gotowych rozwiązań:

  • Hexoral;
  • Tantum Verde;
  • Roztwór furacyliny;
  • Preparaty ziołowe w postaci wywarów (rumianek, szałwia);
  • Rotokan;
  • Miramistin;
  • Chlorophyllipt.

Wszystkie fundusze są wykorzystywane ściśle według instrukcji lub na zalecenie lekarza..

Płukanie gardła usuwa śluz i ropę z powierzchni migdałków wraz z patogenami, nawilża, łagodzi stany zapalne i nieprzyjemne bolesne odczucia.

Leczenie miejscowe

Szybka ulga, złagodzenie dyskomfortu w zapalonym gardle pojawia się podczas stosowania lokalnych środków. Apteki oferują różne postacie dawkowania: spray lub aerozol, roztwór, pastylki do ssania. Korzystanie z takich funduszy przyspiesza powrót do zdrowia, łagodzi stany zapalne, łagodzi ból gardła.

Spraye przeciwbakteryjne działają bezpośrednio na bakterie wywołujące chorobę. Wybór środka zależy od wieku pacjenta. Głównym zadaniem jest złagodzenie bólu gardła w przypadku zapalenia migdałków u dziecka. Mentol, lidokaina i olejek eukaliptusowy pomagają złagodzić ból i zabić bakterie.

Aerozole i leki w sprayu o działaniu przeciwbakteryjnym:

  • Tantum Verde;
  • Hexoral;
  • Strepsils Plus;
  • Spray Lugol;
  • Panavir;
  • Ingalipt;
  • Cameton;
  • Miramistin;
  • Jocks;
  • Przeciwbólowe gardło.

W przypadku częstych nawrotów bólu gardła należy wymienić środki przeciwbakteryjne. Nie należy stosować środków palących i agresywnych (Lugol, spraye z jodem w składzie) u dzieci w pierwszym roku życia. Starsze dzieci powinny używać go tylko raz dziennie.

W przypadku niemowląt lekarze zalecają rozpylanie środków przeciwbakteryjnych na smoczek lub po wewnętrznej stronie policzka..

Pastylki do ssania i tabletki są stosowane jako środki pomocnicze i łagodzące ból. Większość cukierków dobrze smakuje. Dzieci zabierają je za słodycze z przyjemnością, którą ssą.

Producenci oferują następujące produkty resorpcyjne:

  • Strepsils;
  • Lizobact;
  • Falimint;
  • Wanny Hexoral;
  • Tantum Verde;
  • Faringosept;
  • Anti-Angin;
  • Stop Angin;
  • Imudon;
  • Suprima-Lor;
  • pastylki do ssania z naturalnymi ekstraktami ziołowymi (szałwia, jeżówka).

Uwaga: Miejscowe środki najlepiej stosować w połączeniu: najpierw spłukać, potem spryskać, a do końca rozpuścić pastylki i pastylki do ssania.

Możliwe jest przetworzenie migdałków, złagodzenie ogólnego zapalenia gardła za pomocą wacika zwilżonego roztworami antyseptycznymi (Lugol, propolis).

Jak obniżyć temperaturę dziecka z dławicą piersiową?

Chorobom zakaźnym i przeziębieniom u dzieci towarzyszy wzrost temperatury. W różnym wieku zaleca się stosowanie różnych form narkotyków. Apteki oferują szeroką gamę leków przeciwgorączkowych. Czopki są zalecane dla dzieci poniżej pierwszego roku życia lub jeśli nie można przyjmować leku doustnie.

Jeśli wysoka temperatura z dławicą piersiową u dziecka nie zepsuje się, koniecznie wezwij lekarza w domu.

Zabrania się pocierania dziecka roztworami zawierającymi alkohol. Takie produkty mogą dostać się do organizmu przez skórę i wyrządzić szkody. Nie ma konieczności dodatkowego podwyższania temperatury powietrza w pomieszczeniu, powodując efekt cieplarniany.

Uwaga: Zabrania się podawania dzieciom leków na bazie aspiryny..

Substancją czynną jest ibuprofen. W przypadku dzieci preferowane są następujące postacie dawkowania: syrop, czopki, tabletki. Wygodne jest podawanie syropu za pomocą strzykawki odmierzającej, gdy osiągniesz wiek trzech miesięcy z gorącem i bólem. Schemat dawkowania przestrzega się zgodnie z tabelą na opakowaniu, biorąc pod uwagę wagę i wiek.

Czopki Nurofen są wygodne w użyciu dla niemowląt w wieku od trzech miesięcy do dwóch lat.

Uwaga: rodzice nie powinni samodzielnie zwiększać ani zmniejszać dawki, aby uniknąć negatywnych konsekwencji..

Tabletki zalecane są dla dzieci od szóstego roku życia.

Lek jest podobny do Nurofenu, ale z inną substancją czynną (paracetamol). Syrop i świece są używane u niemowląt. Instrukcje użytkowania są wyszczególnione na opakowaniu w zależności od wieku i wagi dziecka. Nie należy jednak przekraczać dawki zalecanej przez producenta..

Czopki doodbytnicze dla dzieci na bazie paracetamolu. W zależności od wieku pacjenta wytwarza się kilka dawek. 50 mg dla dzieci w wieku od jednego do trzech miesięcy. 100 mg - od trzech miesięcy do trzech lat. 250 mg - od trzech do dwunastu lat.

Homeopatyczny lek przeciwgorączkowy dla dzieci od 1. dnia życia. Bezpieczniejszy niż paracetamol i ibuprofen.

Preparat łączony z głównymi składnikami aktywnymi paracetamolem i ibuprofenem. Wygodna forma rozpuszczalnych tabletek stworzona specjalnie dla niemowląt.

Tradycyjne metody leczenia

Tradycyjne metody leczenia są skuteczne w połączeniu z farmakoterapią.

Aby zabić wirusy i bakterie, aby zdezynfekować powietrze w pomieszczeniu, posiekana cebula będzie się pocierać. Umieszczona jest na talerzu w pokoju dziecka. Cebula zawiera fitoncydy, które pomagają zwalczać wirusy i bakterie. Ze względu na wysoką zawartość witamin, minerałów i substancji biologicznie czynnych cebula jest głównym lekarstwem na grypę i migdałki..

Kolejnym ludowym środkiem do płukania gardła jest sok z buraków. Należy go rozcieńczyć w szklance wody i spłukać trzy razy dziennie..

Ocet jabłkowy to popularny środek domowy. Jego roztwór z przegotowaną wodą pomaga wypłukać śluz i ropne zatyczki z gardła i gruczołów..

Kolejnym naturalnym środkiem antyseptycznym z ogrodu jest rukola. Jeśli te warzywa rosną w ogrodzie, możesz wycisnąć z niego sok i przepłukać gardło. Aktywne substancje biologiczne zabijają infekcje dróg oddechowych.

Olej z rokitnika ma właściwości bakteriobójcze. Służy do nawilżania gardła i do płukania gardła. Możesz zrobić zdrowy napój z olejem z rokitnika i miodem. Pij małymi łykami trzy razy dziennie.

Skutecznym środkiem ludowym jest roztwór kwasu cytrynowego lub cytrynowego z przegotowaną wodą.

Przeciwwskazania do tej metody:

  • z reakcjami alergicznymi;
  • jako jedyna metoda terapii;
  • niemowlęta do trzech miesięcy (po tym wieku lista funduszy jest ściśle ograniczona).

W domu przygotowują dla dziecka napoje owocowe, napary i wywary wykorzystując:

Inhalacja

Wdychanie przy dusznicy bolesnej pomaga złagodzić objawy, złagodzić stany zapalne i nawilżyć błonę śluzową dróg oddechowych. W domu stosuje się inhalację za pomocą nebulizatora z lekami i metodami parowymi.

Przeciwwskazania do sesji:

  • krwawienie;
  • wysoka temperatura (powyżej 38 stopni);
  • dzieciom poniżej pierwszego roku życia nie wolno używać nebulizatora, do siódmego roku życia inhalatorów parowych;
  • choroba naczyniowa.

W leczeniu dusznicy bolesnej do nebulizatora dodaje się roztwory antybiotyków (cyprofloksacyna), wodę mineralną (Borjomi, Essentuki). Opary środka wnikają głęboko w błonę śluzową dróg oddechowych i działają bezpośrednio na patogen. Woda mineralna zmiękcza i nawilża.

Inhalację parową wykonuje się za pomocą olejków eterycznych, wywarów i naparów ziołowych.

Do zabiegów na ciepło użyj:

  • rumianek;
  • szałwia;
  • Kora dębu;
  • liście eukaliptusa;
  • nagietek;
  • olej z rokitnika zwyczajnego;
  • olej eukaliptusowy;
  • eter jodłowy;
  • olejek rozmarynowy.

Czas trwania sesji inhalacji parowej 15-20 minut.

Uwaga: ważne jest kontrolowanie temperatury wody, aby gorące opary nie spowodowały oparzenia błony śluzowej dróg oddechowych..

Wywary

Kompresy z wódką lub alkoholem są przeciwwskazane w przypadku dławicy piersiowej. Dozwolone jest nakładanie liści kapusty przez 10-15 minut trzy razy dziennie na gardło i zawijanie ciepłym szalikiem.

Mleko z miodem pomaga wzmocnić odporność, zmiękczyć gardło i poprawić samopoczucie.

Wywary i napary ziołowe stosuje się w postaci inhalacji, pije się je w postaci herbaty.

Napoje owocowe, kompoty z żurawiną, cytryną i borówką zwiększają odporność i zabijają zarazki.

Szybko łagodzi ból gardła miodem zmieszanym z sokiem z cytryny. Łyżeczkę preparatu trzyma się w ustach do całkowitego rozpuszczenia.

Jeśli dziecko nie jest uczulone na produkty pszczele, kawałek propolisu będzie skutecznym środkiem przeciwbólowym i przeciwzapalnym. Jest trzymany w ustach lub żuty do rozpuszczenia.

Starą dobrą metodą zwalczania infekcji jest wywar z korzenia prawoślazu lekarskiego. Płucz gardłem wlewem trzy razy dziennie.

W medycynie ludowej goździki są często używane ze względu na ich właściwości przeciwbakteryjne. W przypadku dławicy należy wykonać infuzję i płukać gardło trzy razy dziennie.

Kąpiele stóp na dusznicę bolesną można wykonywać od piątego roku życia, kiedy minął ostry okres choroby, a temperatura spadła do normy. Do pojemnika dodaje się wodę o temperaturze 38 stopni i trzy łyżki musztardy. Sesja trwa 15 minut.

Komplikacje

Jeśli ból gardła nie jest leczony na czas, bakterie infekują narządy wewnętrzne. Mikroorganizmy przemieszczają się w dół dróg oddechowych i powodują zapalenie oskrzeli i płuc. Bakterie rozprzestrzeniające się przez nosogardziel powodują zapalenie ucha środkowego.

Kaszel z dławicą piersiową u dziecka może być spowodowany podrażnieniem gardła lub może być oznaką zapalenia dolnych dróg oddechowych.

W przypadku długotrwałego braku antybiotykoterapii stan pogarsza się i pojawia się posocznica. Streptococcus to bardzo podstępna bakteria, która szybko rozprzestrzenia się w tkankach organizmu i atakuje serce, stawy i nerki. Po zakończeniu leczenia konieczne jest pokazanie dziecka pediatrze i wykonanie drugiego badania krwi.

W jakich przypadkach wskazana jest hospitalizacja?

Wymioty z dławicą piersiową są reakcją na przyjmowanie antybiotyków lub w przypadku ciężkiego zatrucia. W takich przypadkach konieczne jest wezwanie zespołu pomocy doraźnej. Dziecko może wymagać hospitalizacji.

Konieczne jest podjęcie decyzji o leczeniu szpitalnym w następujących przypadkach:

  • jeśli dziecko ma mniej niż rok (ryzyko powikłań i patologii jest bardzo wysokie);
  • z chorobami współistniejącymi (zaburzenia krzepnięcia krwi, niewydolność nerek, cukrzyca);
  • jeśli występują objawy ciężkiego zatrucia, splątania;
  • wraz z rozwojem powikłań w nerkach, sercu i stawach;
  • jeśli leki przeciwgorączkowe nie pomagają.

Kiedy możesz chodzić?

Chodzenie na świeżym powietrzu z dławicą piersiową jest przydatne w następujących przypadkach:

  • jeśli nie ma wysokiej temperatury;
  • kiedy spały główne objawy ostrego okresu (ból głowy, osłabienie);
  • jeśli czujesz się dobrze.

Uwaga: chodzenie z dzieckiem jest nie tylko możliwe, ale także konieczne.

Kiedy mogę się kąpać?

Możesz kąpać dziecko, gdy temperatura spada. Woda nie powinna być gorąca ani bardzo zimna. Po kąpieli należy wykluczyć przeciągi w pokoju. Kąpiel najlepiej wykonywać wieczorem, przed snem..

Zapobieganie chorobom, opalanie, witaminy

Aby uniknąć częstych przeziębień i chorób zakaźnych, konieczne jest nauczenie dziecka prowadzenia zdrowego trybu życia i przestrzegania zasad higieny.

  • przyjmowanie multiwitamin poza sezonem pomoże wzmocnić układ odpornościowy;
  • Aktywny styl życia;
  • uprawiać sport;
  • hartowanie;
  • opalanie się;
  • higiena;
  • kompletne i zbilansowane odżywianie;
  • odwiedzanie miast z morskim powietrzem w celu wzmocnienia odporności;
  • regularne badanie przez lekarza i terminowe leczenie dławicy piersiowej u dzieci;
  • codzienne czyszczenie, wietrzenie i używanie nawilżacza w domu.

Na rok 2020 istnieje wiele sprayów do zapobiegania grypie i przeziębieniom (Timogen, IRS-19, Grippferon, Derinat).

Zapalenie migdałków u dzieci. Przyczyny, objawy, leczenie i zapobieganie zapaleniu migdałków

Większość bakterii (paciorkowce, gronkowce, enterokoki, pneumokoki), które przenikają ze środowiska do organizmu dziecka, osadza się w nosogardzieli. Pod wpływem bakterii tkanka migdałków traci zdolność samooczyszczania, co prowadzi do namnożenia organizmów chorobotwórczych i wystąpienia stanu zapalnego. Jeśli nie zostaną szybko zneutralizowane, u dziecka może rozwinąć się zapalenie migdałków podniebiennych - zapalenie migdałków.

Znane są ostre i przewlekłe formy zapalenia migdałków. Pierwsza postać charakteryzuje się gwałtownym wzrostem temperatury dziecka do 38,5 ° C, bólem przy połykaniu, powiększeniem węzłów chłonnych w żuchwie i obrzękiem migdałków. Cechy ostrego zapalenia migdałków obejmują następujący schemat: im niższa temperatura dziecka, tym ciężej dotknięte są tkanki krtani.

Przewlekłe zapalenie migdałków występuje u dzieci po powtarzających się bólach gardła lub innych chorobach, których objawami jest zapalenie migdałków i podniebienia. Czasami postać przewlekła mówi o zaburzeniach funkcji motorycznych żołądka. Czynnikiem drażniącym krtań staje się sok żołądkowy, który dostaje się do górnej części przełyku. Zjada błonę śluzową jamy ustnej, stwarzając warunki do rozwoju bakterii.

W przewlekłym zapaleniu migdałków nie ma żywych objawów: temperatura często pozostaje normalna. Jednak w okolicy luźnych migdałków obserwuje się zrosty, ropnie płynne lub torebkowe, co jest szczególnie charakterystyczne dla pęcherzykowego zapalenia migdałków. Węzły chłonne pod żuchwą są powiększone, zaostrzenia choroby występują 2-3 razy w ciągu roku.

Strony historii. Angina, ostre zapalenie migdałków, wcześniej nazywano angina pectoris (dosłowne tłumaczenie nazwy choroby z łaciny - angina pectoris) i była znana już w V-IV wieku. pne.

W przypadku lakunarnego zapalenia migdałków zapalenie jest zlokalizowane w krypcie (luki) - rozszerzają się i wypełniają ropą, a nabłonek staje się luźny, pojawiają się na nim wrzody. Typ lakunarno-miąższowy jest mieszany i zawiera zestaw objawów dwóch powyższych typów chorób.

Rozróżnij również skompensowane i zdekompensowane fazy przebiegu choroby. Pierwszą wyrażają objawy miejscowe bez poważnych zaburzeń w organizmie..

Zdekompensowana postać charakteryzuje się zatruciem migdałków i częstymi nawrotami zapalenia migdałków, nieodwracalnymi zmianami w narządach, tkankach, zaburzeniami metabolicznymi. Najczęściej dotyczy to tkanki łącznej zastawek serca, stawów, nerek, ropni okołomigdałkowych lub częstych (do 6 razy w roku) bólów gardła. W takim przypadku zaleca się usunięcie migdałków, aby zmniejszyć ryzyko chorób serca, kłębuszkowego zapalenia nerek lub zapalenia stawów..

Przyczyny zapalenia migdałków u dzieci

Rozwój zapalenia migdałków ułatwia wysoki poziom zapylenia powietrza, zaburzenia układu nerwowego, próchnica, migdałki, zapalenie zatok, zapalenie zatok, zapalenie migdałków. Wszystko to prowadzi do aktywacji mikroorganizmów żyjących na powierzchni migdałków. Zaczyna się również rozwijać patogenna flora migdałków:

  • Ze względu na budowę anatomiczną aparatu limfatycznego gardła u dzieci (przerostowy wygląd jego tkanki jest charakterystyczny w wieku od 2 do 10 lat);
  • W wyniku zakażenia krtani wirusami, grzybami i bakteriami;
  • Po hipotermii organizmu i obniżeniu jego odporności;
  • Na tle chorób autoimmunologicznych i alergicznych;
  • Po urazach błony śluzowej podniebienia i ust.

Często zapalenie migdałków u dzieci rozwija się na tle skazy, hipowitaminozy, infekcji jelitowych i nadczynności tarczycy, co obniża odporność i prowadzi do zwiększonej podatności na wirusy i bakterie tkanek jamy ustnej.

Strony historii. W czasach radzieckich do leczenia różnych bólów gardła, w tym zapalenia migdałków, aktywnie stosowano kąpiele musztardowe na stopach, na plecach umieszczano słoiki, na gardle nakładano okład z przetartego śledzia i jodu. Migdałki często smarowano naftą lotniczą, ich usuwanie nawet u dzieci odbywało się bez znieczulenia.

Objawy przewlekłego zapalenia migdałków u dziecka

Objawy miejscowe obejmują objawy choroby związane z procesami zapalnymi migdałków: zrosty z łukami, wydzieliny w lukach (zarówno sercowate, jak i ropne), zmiany wielkości i kształtu łuków, ich zaczerwienienie, obrzęk, wzrost węzłów chłonnych, a także zmiany wskaźników OB, formuła leukocytów, antystreptolizyna O.

Objawy ogólnoustrojowe obejmują te objawy, które powstają pod wpływem substancji, gdy dostają się do krwiobiegu z ogniska zapalenia (cytokiny, produkty niszczenia tkanek, toksyny wytwarzane przez patogenne patogeny).

Rozpoznanie zapalenia migdałków u dzieci

Rozpoznanie „zapalenie migdałków” może postawić lekarz pediatra lub otolaryngolog dziecięcy po zbadaniu i zapoznaniu się z wynikami badań wymazów z krwi, moczu i gardła. Do diagnozy wykorzystuje się takie badania, jak EKG, USG nerek, RTG zatok, badanie reakcji organizmu na mikrobakterie gruźlicy. Stomatolog dziecięcy, reumatolog, kardiolog lub nefrolog są często zaangażowani w diagnostykę różnicową.

Podczas faryngoskopii zawsze odnotowuje się wzrost gruczołów i węzłów chłonnych podczas badania palpacyjnego, obecność zrostów i tkanki włóknistej oraz ropę w lukach. Analiza krwi i moczu wskazuje na wzrost poziomu monolitów, leukocytów, OB i mielocytów. Wysokie poziomy białka C-reaktywnego i miana ASLO wskazują na przewlekłą postać zapalenia migdałków. Wyniki wymazu z gardła mogą wskazywać na istnienie Staphylococcus aureus lub paciorkowca. Jeśli drobnoustroje błony śluzowej są identyczne z tymi znalezionymi w analizie moczu, oznacza to przenikanie infekcji do narządów wewnętrznych dziecka.

Dziecko z przewlekłym zapaleniem migdałków może skarżyć się na ból gardła podczas połykania, uczucie ciepła w ciele, nieświeży oddech, suchy kaszel, zmęczenie, pocenie się.

Podczas badania wizualnego lekarz zwróci uwagę na obrzęk i zaczerwienienie migdałków, na nich płytkę nazębną. Zmienione migdałki mogą mieć zwykły rozmiar, co utrudnia diagnozę, dlatego też obserwacja laryngologiczna jest konieczna u często chorego dziecka.

Otolaryngolog dziecięcy wyda wskazówki dotyczące badania krwi, posiewu migdałków pod kątem flory, a także wrażliwości na antybiotyki.

Leczenie zapalenia migdałków u dziecka

Leczeniu migdałków u dzieci towarzyszy odpoczynek w łóżku i dieta łagodna dla podrażnionego gardła. Podniebienie należy umyć i potraktować środkami antyseptycznymi (chlorheksydyna, jodinol lub lugol) oraz wywarami z rumianku, jałowca, szałwii lub nagietka. Biorąc pod uwagę charakter wykrytej mikroflory, przepisywany jest kurs antybiotyków. Zabiegi fizjoterapeutyczne dobrze pomagają w przywracaniu sił organizmowi - fonoforeza, promieniowanie ultrafioletowe, UHF, terapia wiązką światła laserowego.

W ostrym zapaleniu gruczołów, ropniu, otwarciu ropni, aw przewlekłej postaci choroby zaleca się wycięcie migdałków - operację usunięcia gruczołów.

Strony historii. Obecnie tonolektomia jest stosowana w ostateczności. W latach 70. i 80. XX wieku w ZSRR wizyty w celu wycięcia migdałków podniebiennych były masowe, uważano, że migdałki nie są potrzebne ludzkiemu organizmowi. Często operacja była środkiem zapobiegawczym: nie ma narządu, w którym rozwija się dławica, co oznacza, że ​​w przyszłości nie będzie samej choroby..

Aby poprawić funkcje ochronne organizmu dziecka, zaleca się przyjmowanie witamin, immunomodulatorów i leczenie uzdrowiskowe na morzu. Środki zapobiegawcze zapobiegające nawrotom choroby obejmują stwardnienie, leczenie przeciwbakteryjne jamy ustnej oraz wykluczenie kontaktu z zakażonymi pacjentami.

W przypadku zachowawczego leczenia zapalenia migdałków lekarz może zalecić:

  • Odkażanie ognisk ropą przy użyciu różnych środków antyseptycznych (płukanie, aspiracja próżniowa, płukanie, irygacja);
  • Ogólna terapia wzmacniająca, w tym przyjmowanie kompleksów multiwitaminowych. Wzmocnienie układu odpornościowego jest konieczne, aby przeciwdziałać atakowi bakterii;
  • Fizjoterapia i ziołolecznictwo;
  • Terapia ultradźwiękowa;
  • Leczenie homeopatyczne;
  • Terapia lekami dwa razy w roku (kursy).

Zwykle zaleca się naprzemienne leczenie zachowawcze w celu znalezienia najskuteczniejszych metod dających długi okres remisji. Leczenie przewlekłego zapalenia migdałków polega na przeniesieniu zaostrzenia na remisję, ale należy pamiętać, że objawy choroby będą się utrzymywać.

Stosowanie antybiotyków do płukania w leczeniu przewlekłego zapalenia migdałków jest niepraktyczne, ponieważ ich miejscowe stosowanie prowadzi do wzrostu flory, która będzie odporna na antybiotyki.

Leczenie operacyjne jest konieczne w przypadku zdekompensowanej postaci choroby, jeśli jej zachowawcze formy okazały się nieskuteczne. Usunięcie migdałków przeprowadza się w przypadku wykrycia objawów reumatyzmu, reumatycznej choroby serca, które mogą powodować wady zastawek serca, ropnie okołomigdałkowe, częste zapalenie migdałków.

Jeśli występuje przerost migdałków podniebiennych (II-III stopień), a ich funkcja nie jest upośledzona, tkanka migdałków jest usuwana tylko częściowo.

Zapobieganie zapaleniu migdałków u dzieci

Metody zapobiegania zapaleniu migdałków obejmują:

  • Całkowite wyleczenie w każdym przypadku ostrych infekcji wirusowych dróg oddechowych z całkowitym przywróceniem funkcji błon górnych dróg oddechowych;
  • Wzmocnienie odporności (dobre odżywianie, w tym wystarczająca ilość witamin i pierwiastków śladowych, odpowiedni sen, naprzemienność pracy i odpoczynku, procedury utwardzania o charakterze lokalnym i ogólnym, sport, środki higieny);
  • Unikanie kontaktu z osobami z objawami ARVI, środki ochrony przed bakteriami i wirusami (noszenie maski, częste mycie rąk, wietrzenie pomieszczeń itp.).

Zapalenie migdałków u dzieci jest głównie zakaźne. Choroba często staje się przewlekła, ale mimo to uleczalna. Przy prawidłowej diagnozie i przestrzeganiu zasad profilaktyki między nawrotami można pokonać zapalenie migdałków.

Wideo, jak i jak leczyć zapalenie migdałków u dzieci

Uwaga! Stosowanie jakichkolwiek leków i suplementów diety, a także stosowanie jakichkolwiek technik terapeutycznych jest możliwe tylko za zgodą lekarza.

Angina u dzieci - objawy i leczenie. Jak i co leczyć ból gardła u dziecka

Niedobór światła słonecznego, witamin, a także wpływ przeziębienia na organizm dziecka może spowodować osłabienie dziecka, katar, ból gardła i szereg innych objawów przeziębienia. Jeśli ten stan dziecka nie zostanie należycie uwzględniony, lekkie złe samopoczucie może doprowadzić do rozwoju dławicy piersiowej, która z kolei może poważnie zaszkodzić zdrowiu małego mężczyzny. Zastanów się nad zagadnieniami związanymi z dławicą piersiową u dzieci - jak rozpoznać objawy i leczenie dławicy u dziecka. Więc…

Co to jest dławica piersiowa?

Angina u dzieci jest ostrą chorobą zapalną charakteryzującą się uszkodzeniem podniebienia i czasami innych migdałków należących do limfatycznego pierścienia gardłowego.

Naukowa nazwa dławicy to ostre zapalenie migdałków.

Najczęstszą przyczyną dusznicy bolesnej u dzieci w zasadzie, podobnie jak u dorosłych, jest negatywny wpływ patologicznych mikroorganizmów, tj. infekcje błony śluzowej jamy ustnej i gardła. To w tych miejscach, prawie na powierzchni, znajdują się migdałki..

Jeśli zagłębisz się w temat anatomii i fizjologii człowieka, wówczas migdałki, będące częścią układu odpornościowego, pełnią funkcję ochronną organizmu. W tych małych guzkach wytwarzane są komórki odpornościowe. Kiedy infekcja osiada na powierzchni gardła, układ odpornościowy kieruje do niej komórki odpornościowe, które absorbują i niszczą wirusy, bakterie i inne wrogie mikroorganizmy. W przypadku osłabienia układu odpornościowego patogenna mikroflora dostając się do gardła czuje się stosunkowo spokojnie - wnika w migdałki i zaczyna negatywnie oddziaływać na organizm, w tym wywołując ból gardła, zapalenie gardła i inne choroby układu oddechowego.

Niebezpieczeństwo bólu gardła wiąże się również z wieloma innymi komplikacjami. Infekcja i jej produkty przemiany materii, będące toksynami, mogą zatruwać organizm przepływem krwi i limfy i rozprzestrzeniać się daleko poza migdałki podniebienne (migdałki).

Do powikłań dusznicy bolesnej należą zapalenie oskrzeli lub płuc, reumatyzm, choroby serca (zapalenie mięśnia sercowego), reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie naczyń, zakażenie krwi (posocznica), zapalenie nerek (zapalenie nerek), zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, a nawet zapalenie opon mózgowych. Ciężki stan zapalny połączony z reakcją alergiczną może zablokować drogi oddechowe i udusić dziecko.

Przyczyny dławicy piersiowej u dziecka

Głównymi przyczynami dusznicy bolesnej u dzieci są - zakażenie organizmu na tle narażenia organizmu na niekorzystne czynniki.

Najczęstsze patogeny:

Wirusy - wirus cytomegalii, adenowirus, syncytialny wirus oddechowy, wirus opryszczki, wirus Coxsackie, wirus Epsteina-Barr i inne wirusy. Szczególnie często infekcja wirusowa powoduje ból gardła u dzieci w wieku poniżej 3 lat.

Bakterie - paciorkowce beta-hemolityczne (Streptococcus haemolyticus), pneumokoki (Streptococcus pneumoniae) i inne typy paciorkowców (Streptococcus), gronkowce (Staphylococcus) lub ich kombinacja, krętki. W 90% przypadków staje się przyczyną porażki migdałków u dzieci w wieku 5 lat.

Infekcja grzybicza - Candida i inne.

Niekorzystne czynniki, które przyczyniają się do rozwoju dławicy piersiowej:

  • Hipotermia ciała;
  • Przewlekłe przepracowanie;
  • Szybkie picie zimnych napojów;
  • Uraz migdałków;
  • Zakłócenie normalnego oddychania przez nos;
  • Niewystarczające i nieodpowiednie odżywianie;
  • Brak witamin i minerałów;
  • Obecność w organizmie innego przewlekłego ogniska zakaźnego - zapalenia kości i szpiku, zapalenia zatok, próchnicy itp.;
  • Inne powody, które obniżają reaktywność układu odpornościowego.

Jak przenoszona jest dławica piersiowa?

Źródłem infekcji staje się zwykle jej nosiciel - kolejny pacjent z ostrymi infekcjami dróg oddechowych.

Główne drogi infekcji

  • w powietrzu - wdychanie zakażonych kropelek śliny (gdy pacjent kicha lub kaszle);
  • kontakt-gospodarstwo domowe - używanie wspólnych artykułów higieny osobistej, naczyń, zabawek i innych rzeczy z pacjentami;
  • jedzenie skażonej żywności.

Objawy dusznicy bolesnej u dzieci

Okres inkubacji dławicy u dzieci wynosi od 5-7 godzin do 5-7 dni.

Początek choroby jest ostry.

Główne charakterystyczne objawy, niezależnie od rodzaju choroby:

  • Ostry ból gardła, gorszy podczas połykania pokarmu;
  • Zaczerwienienie gardła, miękkie podniebienie, łuki;
  • Wzrost podniebienia, rzadziej innych migdałków, a także wzrost podżuchwowych węzłów chłonnych;
  • Podwyższona i wysoka temperatura ciała do 38,5 ° C i powyżej, dreszcze;
  • Objawy zatrucia u dziecka - osłabienie, bóle głowy, osłabienie lub całkowity brak apetytu, nastrój, bezsenność, obniżenie ciśnienia krwi, przyspieszenie akcji serca;
  • Badanie krwi podczas diagnozy pokazuje - zwiększony ESR, wzrost liczby leukocytów;
  • Analiza moczu może wykazać - obecność białka i pojedynczych czerwonych krwinek.

Niektóre zmiany w gardle charakterystyczne dla bólu gardła, w zależności od jego rodzaju:

Nieżytowy ból gardła - charakteryzujący się zaczerwienieniem, obrzękiem i powiększeniem migdałków, powiększeniem węzłów chłonnych podżuchwowych, objawami zatrucia organizmu.

Pęcherzykowe zapalenie migdałków - charakteryzuje się pojawieniem się na powiększonych migdałkach ropnych plam o białawo-żółtawym kolorze, o średnicy 1-3 mm, szarawym nalotem na języku.

Lakonarne zapalenie migdałków - charakteryzuje się pojawieniem się ropnych, rozgałęzionych formacji na powiększonych migdałkach, podobnych do białawo-żółtawych strumieni lub wysepek, a także obecnością szarej płytki na języku.

Wrzodziejąco-martwicze lub wrzodziejąco-błoniaste zapalenie migdałków - charakteryzuje się tworzeniem się ropno-martwiczych ognisk na powierzchni migdałków, które po oddzieleniu pozostawiają głębokie wrzodziejące formacje. Główną przyczyną tego typu chorób, w przeciwieństwie do innych, jest spożycie wrzecionowatych bakterii Plaut-Vincent w migdałkach.

Opryszczkowy ból gardła (opryszczka, opryszczka) charakteryzuje się tworzeniem się na podniebieniu i powiększonych migdałków niewielkiej, punktowej, pęcherzowej wysypki o czerwonawym kolorze, która otwiera się i znika po kilku dniach. Powodem jest infekcja organizmu enterowirusami - Coxsackie A (rzadziej B), aw mniejszym stopniu echowirusami (ECHO).

Czasami zdarzają się przypadki jednoczesnego pojawienia się pęcherzykowej i lakunarnej postaci choroby, w którym to przypadku diagnozuje się - dławica pęcherzykowo-lakunarna.

Rodzaje bólu gardła u dzieci

Klasyfikacja obejmuje następujące rodzaje chorób:

Według pochodzenia:

  • Pierwotny - rozwija się jako niezależna choroba;
  • Wtórne - rozwija się na tle innej choroby, jako powikłanie szkarlatyny, błonicy, białaczki i innych.

Według etiologii:

  • Wirusowe - spowodowane infekcją infekcją wirusową. Charakteryzuje się katarem, zapaleniem spojówek, kaszlem, obecnością blaszki śluzowej w gardle. Ponadto w przypadku choroby wirusowej zwykle nie ma ropnej płytki nazębnej..
  • Bakteryjne - w wyniku spożycia bakteryjnej patogennej mikroflory do organizmu.
  • Grzybica - wywołana zakażeniem grzybami chorobotwórczymi - Candida i innymi.

Według rodzaju porażki:

  • Kataralny;
  • Pęcherzykowy;
  • Lacunar;
  • Wrzodziejące błoniaste.

Ropny ból gardła u dzieci

Ropna postać choroby jest zwykle najtrudniejsza i charakteryzuje się ropną płytką na migdałkach. Obejmuje podgatunki pęcherzykowe, lakunarne i inne. Przyczyną są głównie bakterie lub inne rodzaje infekcji, ale w połączeniu z bakteryjnym uszkodzeniem gruczołów.

Diagnostyka

  • Badanie wizualne gardła, wywiad lekarski;
  • Wymaz z gardła w celu określenia czynnika wywołującego chorobę i jej wrażliwości na lek przeciwbakteryjny;
  • Wymaz z gardła i jamy nosowej w celu wykrycia pałeczki Lefleura w celu odróżnienia dusznicy błonicy od błonicy;
  • Reakcja aglutynacji;
  • Ogólna analiza krwi;
  • Ogólna analiza moczu.

Leczenie dusznicy bolesnej u dzieci

Przy pierwszych oznakach bólu gardła zaleca się niezwłoczną konsultację z lekarzem. Terminowa diagnoza i odpowiednie leczenie mogą skrócić okres choroby z tygodnia do kilku dni, a także zapobiec powikłaniom.

Leczenie dusznicy bolesnej u dzieci poniżej 3 roku życia odbywa się w szpitalu. W szpitalu są również dzieci ze współistniejącymi chorobami i zaburzeniami pracy serca, nerek i innych narządów oraz zaburzeniami krzepnięcia krwi. Ponadto, aby zapobiec ewentualnej błonicy, leczenie w domu jest dozwolone tylko po dokładnym zbadaniu dziecka, ponieważ niezależnie, bez laboratoryjnego badania rozmazów, rozróżnienie tych chorób jest prawie niemożliwe.

Ogólnie leczenie dławicy u dzieci obejmuje:

1. Postanowienia ogólne i zalecenia.
2. Zatrzymanie czynnika wywołującego chorobę - antybiotyki, leki przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze.
3. Leki przeciwgorączkowe.
4. Leki przeciwhistaminowe.
5. Probiotyki.
6. Terapia miejscowa - płukanie gardła, irygacja, leki przeciwbólowe itp.).
7. Dieta.

Mianowanie i dawkowanie leków jest dokonywane wyłącznie przez lekarza po ustaleniu dokładnej przyczyny i czynnika wywołującego chorobę, ponieważ schematy leczenia zależą bezpośrednio od tych punktów, znacznie różniąc się od siebie.

1. Postanowienia ogólne i zalecenia

Chore dziecko należy odizolować od innych dzieci;

Daj pacjentowi osobne sztućce, naczynia, odzież, ręczniki i inne typowe przedmioty do użytku osobistego;

Upewnij się, że Twoje dziecko dużo pije. Picie dużej ilości płynów, zwłaszcza z niewielką ilością witaminy C, pomaga oczyścić organizm i szybciej złagodzić objawy zatrucia.

Dziecko powinno większość choroby pozostać w łóżku, co pozwoli mu zaoszczędzić energię niezbędną do walki z dusznicą bolesną, a także zminimalizować możliwość złapania wtórnych infekcji lub powikłań, takich jak zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc i inne ostre choroby układu oddechowego.

2. Zatrzymanie czynnika wywołującego chorobę

Schemat leczenia zapalenia migdałków zależy bezpośrednio od czynnika wywołującego chorobę, ponieważ leki nie działają krzyżowo. Na przykład, jeśli przyczyną choroby są bakterie, leki przeciwwirusowe nie pomogą i odwrotnie, antybiotyki nie pomogą w wirusowej etiologii choroby.

Określenie rodzaju patogenu przeprowadza się za pomocą wymazu z gardła.

Leki przeciwwirusowe - stosowane, gdy przyczyną choroby są wirusy: „Anaferon”, „Viferon”, „Kipferon”.

Leki przeciwgrzybicze - stosowane, jeśli przyczyną choroby są grzyby: „Flukonazol”, „Nystatyna”

Leki przeciwbakteryjne - są stosowane, jeśli przyczyną choroby jest infekcja bakteryjna. Wybór antybiotyku dokonywany jest z uwzględnieniem rodzaju bakterii, a także jego wrażliwości na określoną substancję przeciwbakteryjną. Niemniej jednak na początku przepisuje się antybiotyk o szerokim spektrum działania, a następnie na podstawie diagnostyki, w razie potrzeby, dokładniej dobiera się lek.

Najpopularniejszymi antybiotykami w leczeniu bakteryjnego zapalenia migdałków u dzieci są penicyliny (Amoxicillin, Amoxiclav, Flemoxin Solutab, Augmentin). Penicyliny są ogólnie dobrze tolerowane przez dzieci, przy minimalnych skutkach ubocznych.

Przy niskiej skuteczności leku, a także w przypadku oporności bakterii na penicyliny lub indywidualnej nietolerancji na penicyliny, stosuje się makrolidy („Makropen”) i ich podgrupę - azalidy („Azytromycyna”, „Hemomycyna”, „Azitrox”, „Sumamed”).

W rzadkich przypadkach pediatra może przepisać antybiotyki cefalosporynowe jako alternatywną terapię przeciwbakteryjną - Cephalexin, Zinnat, Pantsef, Suprax, Cefixim, Cefuroxime.

Prawie wszystkie powyższe antybiotyki dostępne są w postaci zawiesin, co pozwala na ich stosowanie nawet u małych dzieci poniżej 6 roku życia. Dawkowanie i przebieg leczenia są zalecane przez lekarza prowadzącego.

Bardzo ważne jest, aby przebieg antybiotykoterapii był kontynuowany, nawet jeśli stan dziecka jest znacznie lepszy. Zazwyczaj kurs trwa od 7 do 10 dni, z wyjątkiem antybiotyków długo działających - około 5 dni (np. „Sumamed”). Jest to konieczne, aby uniknąć pozostałych żywych bakterii w organizmie i rozwoju lekooporności. W takim przypadku bakteryjny ból gardła będzie bardziej odporny na różne leki..

3. Leki przeciwgorączkowe

Leki przeciwgorączkowe stosuje się tylko wtedy, gdy temperatura ciała dziecka wynosi 37,5 ° C i więcej, u dzieci powyżej 38,5 ° C i powyżej, a także jeśli dziecko ma drgawki na tle podwyższonej temperatury. Ten punkt jest ważny, ponieważ wysoka temperatura to reakcja układu odpornościowego na obecność infekcji w organizmie, którą układ odpornościowy dosłownie „wypala”, przyczyniając się tym samym do jak najszybszego powrotu do zdrowia.

Leki przeciwgorączkowe obejmują:

  • Leki z grupy NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne) dla dzieci - „Paracetamol”, „Panadol”, rzadziej - „Efferalgan”, „Ibuprofen”, „Nurofen”, „Nimesil”. W ciężkich przypadkach - „indometacyna”, „diklofenak sodowy”, „flurbiprofen”. Najdelikatniejsze są zawiesiny, świece.
  • Wycieranie dziecka ręcznikiem nasączonym roztworem wody i octu, a także nakładanie na czoło okładów z tego samego roztworu.
  • Obfity napój - herbata z malinami, żurawiną, porzeczkami, napoje owocowe, naturalne soki.

4. Leki przeciwhistaminowe.

Leki przeciwhistaminowe (AGS) są przepisywane w celu zapobiegania, a czasami w przypadku wystąpienia reakcji alergicznej, zwykle w przypadku stosowania antybiotykoterapii. Ponadto niektóre AGS mają dodatkowo działanie uspokajające, dzięki czemu dziecko szybciej zasypia i łatwiej toleruje chorobę..

Wśród leków przeciwhistaminowych można wyróżnić - „Suprastin”, „Tavegil”, „Fenkarol”, „Diazolin”, „Cetrin”, „Fenistil”, „Zirtek”.
Należy pamiętać, że AGS ma również przeciwwskazania.!

5. Probiotyki

Jedną z wad stosowania leków przeciwbakteryjnych jest niszczenie, wraz z patogenną mikroflorą i pożytecznych bakterii (dysbioza jelit) - lakto- i bifidobakterii żyjących pod kontrolą organizmu w określonej ilości w przewodzie pokarmowym i innych częściach organizmu. Bakterie te pomagają w trawieniu i przyswajaniu pokarmu, przemianach kompleksów witaminowo-mineralnych oraz w utrzymaniu innych funkcji organizmu. Aby przywrócić mikroflorę w przewodzie pokarmowym, stosuje się probiotyki, które są klasą pożytecznych mikroorganizmów i substancji, które przyczyniają się do normalizacji ich populacji..

Najpopularniejsze probiotyki to Linex, Bifiform, Bifidumbacterin, Normoflorin, Acipol i inne..

6. Terapia lokalna

Lokalna terapia dławicy obejmuje następujące manipulacje:

Płukanie gardła - pomaga wypłukać uszkodzone migdałki (pęcherzyk, luki) i ich powierzchnię z patogennej mikroflory oraz usunąć proces zapalny. Płukanie gardła z ropnym bólem gardła, podobnie jak antybiotykoterapia, jest jednym z kluczowych punktów leczenia.

Płukanie zalecane jest co 3 godziny, szczególnie po posiłkach. Do płukania Miramistin (0,01% roztwór), Furacillin (2 tabletki na 200 ml wody), nadtlenek wodoru (2 łyżki na 200 ml wody), roztwór sody i jodu (pół łyżeczka sody i soli z dodatkiem 5-7 kropli jodu na szklankę wody).

Ważny! We wszystkich przypadkach woda do płukania powinna być ciepła.!

Od środków ludowych do płukania można wyróżnić wywary z rumianku, nagietka i szałwii. Do gotowania wlej 1 łyżkę. łyżkę surowców popić szklanką wrzącej wody, odstawić na 30 minut, przefiltrować i nałożyć na ciepło.

Pamiętaj tylko, że podczas płukania gardła należy unikać połknięcia tej mieszanki, aby patogenna mikroflora wraz z ropą nie dostała się do układu pokarmowego, co może pogorszyć stan zdrowia.

Irygacja gardła - stosowana w celu uzyskania miejscowego działania przeciwbakteryjnego, przeciwzapalnego i przeciwbólowego. Należy jednak pamiętać, że wiele z tych środków ma przeciwwskazania, na przykład dla dzieci od 3 lat!

Spośród popularnych preparatów do miejscowego leczenia migdałków można wyróżnić spraye - „Tantum Verde”, „Chlorophyllipt”, „Geksoral”, „Stopangin”, „Septolete”, „Geksikon”, „Doctor Mom”, „Travisil”. Również lekarz może zamiast wewnętrznego stosowania antybiotyku przepisać jego lokalną wersję, np. „Bioparox”.

W przypadku dzieci poniżej 3 roku życia spraye można nakładać na smoczek lub rozpylać na policzek, a nie na gardło. co zapobiega możliwemu wystąpieniu skurczu krtani. Spośród tych funduszy można wyróżnić - „Geksoral spray”, „Ingalipt”, „Lugol”.

Dzieci powyżej 5 roku życia mogą używać pastylek do ssania, lizaków - Strepsils, Faringosept, Stopangin, Hexoral Tabs i innych. W młodszym wieku nie zaleca się stosowania lizaków, aby uniknąć dostania się tabletki do dróg oddechowych i dalszego uduszenia.

Ważny! Wszystkie lokalne procedury należy wykonywać po jedzeniu, a po samych manipulacjach powstrzymać się od picia i jedzenia przez 30 minut.

Procedury fizjoterapeutyczne - służą do zminimalizowania lokalnych objawów choroby i szybszego powrotu do zdrowia. Przy zapaleniu migdałków lekarz może przepisać - napromienianie migdałków gardła promieniami ultrafioletowymi (kwarc rurkowy), elektroforezę, a także wpływ na obszar powiększonych węzłów chłonnych pola elektromagnetycznego o wysokiej częstotliwości (terapia UHF).

7. Dieta

Do całkowitego wyzdrowienia i przywrócenia normalnego stanu migdałków dziecko musi powstrzymać się od jedzenia pokarmów, które mogą podrażniać uszkodzone migdałki.

Podczas choroby nie wolno jeść i pić - na ciepło, bardzo zimno, ostro, ostro, sodowo.

Pokarm należy kruszyć, aby pokarm stały nie uszkodził migdałków po połknięciu.

Zaleca się również rezygnację z produktów instant, ale preferuj produkty bogate w witaminy i minerały.

Pić dużo płynów! I wszystko jest po prostu ciepłe!

Co robić po zabiegu?

Po wyzdrowieniu pediatra może profilaktycznie wprowadzić antybiotyk z serii penicylin pochodzenia naturalnego - „Bicillin-3”.

Wskazane jest również przepisywanie przyjmowania kompleksów witaminowo-mineralnych, skupiając się na dodatkowym spożyciu witaminy C, która jest naturalnym stymulatorem odporności oraz witamin z grupy B, które mają korzystny wpływ na pracę układu sercowo-naczyniowego..

Przez 7-10 dni po wyzdrowieniu dziecko jest zwolnione z aktywności fizycznej, szczepień.

Monitorowanie przez pediatrę odbywa się co tydzień przez kolejny miesiąc po chorobie, aby wykluczyć powikłania i przewlekłość choroby.

Zapobieganie bólowi gardła

Zapobieganie dławicy piersiowej u dzieci obejmuje:

  • Przestrzeganie zasad higieny osobistej, zwłaszcza higieny jamy ustnej;
  • Utrzymanie czystości sanitarnej w pomieszczeniu, w którym dziecko często spędza czas;
  • Zapobieganie hipotermii ciała dziecka;
  • Utwardzanie ciała;
  • Racjonalne odżywianie z pożywieniem bogatym w witaminy i minerały;
  • Przestrzeganie codziennej rutyny;
  • Terminowy dostęp do lekarza w przypadku objawów różnych chorób;
  • W okresie ostrych infekcji dróg oddechowych wykluczyć dziecko z przebywania w miejscach o dużej koncentracji innych ludzi;
  • Zapobiegaj komplikacjom przy oddychaniu przez nos;
  • W okresie jesienno-zimowo-wiosennym dodatkowo przyjmuj kompleksy witaminowo-mineralne - „Multitabs”, „Pikovit”, „Alphabet” i inne.